Τρελοί βασιλιάδες

Η πρώτη μαρτυρία αφορά στον Ναβουχοδονόσορα Β’. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας δεν ήταν άνθρωπος, αλλά τρελός πίθηκος. Ο Θεός τον τιμώρησε για την αλαζονεία του και τον καταδίκασε να ζήσει για εφτά χρόνια σαν ζώο. Σερνόταν στο χώμα και τρεφόταν με φυτά, με τα μαλλιά του όρθια στο κεφάλι "σαν φτερά αετού" και με "νύχια αρπακτικού" (Δανιήλ 4,26).
Aπό εκείνη την εποχή η τρέλα ήταν ασθένεια που κατάτρεχε ακόμα και τους εστεμμένους. Η προέλευσή της αποδόθηκε στους θεούς ή στο Διάβολο, γι’ αυτό και η θεραπεία της συνίστατο σε προσευχές ή εξορκισμούς. Στη συνέχεια αποδόθηκε σε χειμάρρους "μαύρου θυμού", οι οποίοι αντιμετωπίζονταν με κλύσματα και καυτηριασμούς. Μόνο στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αποδόθηκε σε οργανικές ή ψυχολογικές αιτίες, όπως η επιληψία, η σχιζοφρένεια, η παράνοια και η κατατονία. Πρόκειται πάντοτε για πραγματικές ψυχασθένειες ή μήπως για απλές νευρώσεις τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν αριστοτεχνικά κάποιοι πολιτικοί αντίπαλοι; Επιπλέον, κατά πόσο συνέβαλε στο φαινόμενο "γαλαζοαίματη τρέλα" η μεγαλομανία, που συχνά γεννιέται από την εκχώρηση απόλυτων εξουσιών σε κάποια παραχαϊδεμένα παιδιά, ή ακόμα και οι επικίνδυνες ίντριγκες, σύνηθες φαινόμενο στις βασιλικές Αυλές;
Ο Κάρολος ΣΤ’
 
Ο Κάρολος ΣΤ’ ανέβηκε στο θρόνο το 1380, σε παιδική ακόμα ηλικία. Ήταν τόσο χαρούμενος και ζωντανός, ώστε ονομάστηκε Πολυφίλητος. Όλα άλλαξαν ξαφνικά όταν μια μυστηριώδης ασθένεια, πιθανόν τυφοειδής πυρετός, εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα, προερχόμενη από σύφιλη, τον έκανε κυριολεκτικά άλλο άνθρωπο. Μιλούσε ασύνδετα, κοιτούσε τριγύρω με απλανές βλέμμα και οι χειρονομίες του ήταν ακατάληπτες. Η πρώτη κρίση εμφανίστηκε στις 5 Αυγούστου του 1392 στο δάσος του Λε Μανς, όπου καταλήφθηκε από πανικό και σκότωσε τέσσερις ιππείς της συνοδείας του. Η Αυτού Μεγαλειότης του επέστρεψε στο παλάτι δεμένος σαν λουκάνικο. Επί δύο μέρες βρισκόταν σε κώμα. Κατόπιν ανάνηψε, ωστόσο αποδείχθηκε ότι έπασχε από "chaude *@#!#die" ή, αλλιώς, "θέρμη", όπως την ονόμαζαν στην εποχή του, η οποία πιθανότατα ήταν υψηλός πυρετός ικανός να προκαλεί μη αναστρέψιμες εγκεφαλικές βλάβες.
Μετά από μια ήρεμη περίοδο χτυπήθηκε από ένα νέο επεισόδιο στον ετήσιο Χορό των Φλάουτων. Λίγους μήνες αργότερα η τρέλα άρχισε να τον κυριεύει ακόμα περισσότερο. Δεν αναγνώριζε κανένα και δε θυμόταν ούτε το όνομά του. Σταδιακά πίστεψε ότι ήταν φτιαγμένος από γυαλί και δεν ήθελε να τον αγγίζει κανείς, γιατί φοβόταν μήπως σπάσει σε χίλια κομμάτια. Ήταν πεπεισμένος πως τα ρούχα του είχαν ενισχύσεις από φύλλα σιδήρου, τα οποία θα τον προστάτευαν από κάθε εμπόδιο ή από μια πιθανή πτώση. Έτσι ο Κάρολος πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του βυθισμένος σε κρίσεις παραφροσύνης, με κάποιες ανάπαυλες πνευματικής διαύγειας, μέχρι τον ειρηνικό του θάνατο, ο οποίος ήρθε το 1422, τριάντα χρόνια αργότερα.

Ρομανόφ και Βουρβόνοι
Από την Αναγέννηση έως το 18ο αιώνα καταγράφηκαν σε όλες τις ευρωπαϊκές δυναστείες αρκετές περιπτώσεις τρέλας. Στους Ρομανόφ παράφρων ήταν ο Πέτρος Γ’, ο οποίος έπαιζε με τα ξύλινα στρατιωτάκια του. Στους Βουρβόνους της Ισπανίας η Ιωάννα, η μητέρα του Καρόλου Ε’, δεν ονομάστηκε τυχαία "τρελή", αφού αρνήθηκε να αποχωριστεί το σώμα του νεκρού συζύγου της, ο οποίος έπεσε θύμα αυλικής συνομωσίας. Στη σουηδική δυναστεία των Βάζα ο Ιωάννης Γ’, οπλισμένος μ’ ένα ρόπαλο, χτυπούσε ανηλεώς όποιον τολμούσε να τον πλησιάσει. Όμως το Όσκαρ τρέλας κέρδισε ο Γεώργιος Γ’. Αφού ανέβηκε στο θρόνο της Αγγλίας το 1760, το φθινόπωρο του 1788 παρουσίασε μια ανεξήγητη κρίση χολέρας. Άρχισε να κάνει άσεμνες ερωτικές προτάσεις σε μια κυρία επί των τιμών της βασίλισσας, ενώ καταλήφθηκε από πρωτοφανή λογοδιάρροια, η οποία τον έκανε να μιλάει επί 16 ώρες. Επιπλέον διακατεχόταν κι από εμμονές, όπως ότι το Λονδίνο θα βυθιζόταν στα νερά του Τάμεση. Κατά συνέπεια η διάγνωση ήταν ξεκάθαρη: "Rex noster insanit", "ο βασιλιάς μας τρελάθηκε".
Για τη θεραπεία του επιστρατεύτηκαν δεκάδες γιατροί. Σύμφωνα με τις παλιές ιατρικές μεθόδους, του έκαναν αφαιμάξεις και κλύσματα. Όμως επιστρατεύτηκαν και σύγχρονες θεραπείες, όπως απομόνωση, παγωμένα μπάνια και ζουρλομανδύες. Ο βασιλιάς επανήλθε μετά από έξι μήνες βασανιστηρίων, η ανάνηψή του όμως ήταν προσωρινή. Ο Γεώργιος Γ’ πέθανε το 1820 τυφλός, αλλά όχι και άφωνος, με αποτέλεσμα να καταρρίψει κάθε ρεκόρ πολυλογίας, φτάνοντας τις 48 ώρες ακατάληπτου μονόλογου. Ήταν πράγματι μανιοκαταθλιπτικός, με ενδείξεις παραληρήματος και επιδεινούμενης σχιζοφρένειας, όπως διέγνωσαν οι σύγχρονοι ψυχίατροι; Μπορεί και όχι. Οι σύγχρονοι ιστορικοί ανακάλυψαν ότι τα συμπτώματα της ασθένειάς του οφείλονταν στην πορφυρία, κληρονομική πάθηση στο μεταβολισμό του, η οποία δηλητηρίασε όλο το νευρικό του σύστημα. Το πρώτο της βασιλικό θύμα ήταν η Μαρία Στιούαρτ της Σκοτίας.

Ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας
Ο Λούντβιχ, ή Λουδοβίκος Β’ των Βίτελσμπαχ, ήταν όμορφος και ιδεαλιστής, γοητευμένος από τους θρύλους των Νιμπελούγκεν και τη μουσική του Ρίχαρντ Βάγκνερ που τους ζωντάνευε. Το 1864 πήρε τα σκήπτρα της βασιλείας. Τα πρώτα σημάδια της τρέλας του εμφανίστηκαν το 1875 και οφείλονταν είτε σε μόλυνση εξαιτίας της σύφιλης είτε στην κληρονομικότητα, γιατί και ο αδερφός του, Ότο, είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρείο. Έπασχε από παχυδερμία, ήταν σχεδόν φαλακρός και το στόμα του ήταν γεμάτο χαλασμένα δόντια. Ο Λουδοβίκος κυκλοφορούσε μόνο τη νύχτα και  καταβρόχθιζε σαν φάλαινα τεράστιες ποσότητες φαγητού. Δεν άντεχε καθόλου να τον αντικρίζουν κατά πρόσωπο και υπέβαλε σε σκληρές τιμωρίες τους υπηρέτες, ακόμα και τους εραστές του, που δε σέβονταν αυτή του τη φοβία. Αγαπημένη του συνήθεια ήταν να περιπλέει την τεχνητή λίμνη του παλατιού του πάνω σε μια βάρκα στο σχήμα κύκνου, υπό τους ήχους της μουσικής του Βάγκνερ. Τον Ιούνιο του 1886, σε ηλικία 41 χρονών, ο Λουδοβίκος ο Αυστηρός, όπως ονομάστηκε, κλείστηκε με διαταγή της βαυαρικής κυβέρνησης σε μια ψυχιατρική κλινική στις όχθες της λίμνης Στάρνμπεργκ. Στα νερά της βρέθηκε και το πτώμα του.
Ο Τζιάν Γκαστόνε Μέδικος
Ένα άλλο παράδειγμα παράνοιας αφορά στο Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης, Τζιάν Γκαστόνε, τον τελευταίο απόγονο της ένδοξης δυναστείας των Μεδίκων, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο το 1723 σε ηλικία 52 χρονών. Έπασχε από χρόνια μανιοκαταθλιπτική συνδρομή. Παράλληλα ήταν αλκοολικός και ομοφυλόφιλος. Τα τελευταία οχτώ χρόνια της ζωής του τα πέρασε καθηλωμένος στο κρεβάτι, χωρίς να αλλάξει σεντόνια. Έπεφτε συχνά σε κατατονία και ήταν εκούσια εξορισμένος σ’ ένα βρόμικο δωμάτιο που ανέδινε οσμές καπνού, ούρων και περιττωμάτων. Ακόμα και τα τριαντάφυλλα που κατέκλυζαν το χώρο δεν κατάφερναν να καλύψουν την αποπνικτική ατμόσφαιρα, η οποία κάθε άλλο παρά βασιλική ήταν...
ΠΗΓΗ : focus, wikipedia.org
Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε. 

Μοναδικό σαρκοφάγο φυτό παγιδεύει σκουλήκια στο υπέδαφος

Νηματώδεις σκώληκες διακρίνονται στην κάτω επιφάνεια των φύλλων σε αυτή την ηλεκτρονιογραφία (Πηγή: R.Oliveira et al. / PNAS)

Στα τροπικά υψίπεδα της Βραζιλίας, ένα παράξενο φυτό τρέφεται με μια τακτική που παρατηρείται για πρώτη φορά στο φυτικό βασίλειο: παγιδεύει μικροσκοπικά σκουλήκια με τα υπόγεια, κολλώδη φύλλα του, όπως διαπίστωσαν ερευνητές σε ένα έξυπνο πείραμα.

Τα φυτά του γένους Philcoxia, συνολικά τρία είδη, ανακαλύφθηκαν στην ορεινή σαβάνα Τσεράντο της Βραζιλίας μόλις το 2000. Φύονται σε αμμόλοφους, όπου το έδαφος δεν περιέχει το άζωτο και το φώσφορο που απαιτούν για την ανάπτυξή τους όλα τα φυτά.

Λίγα χρόνια μετά την ανακάλυψη του γένους έγιναν αντιληπτές κάποιες ομοιότητες με σαρκοφάγα φυτά, οι οποίες όμως δεν είχαν επιβεβαιωθεί ως σήμερα -η τακτική που εφαρμόζουν οι κυνηγοί είναι εντελώς ασυνήθιστη και έμεινε τελικά απαρατήρητη.

Τελικά, και τα τρία είδη του γένους τρέφονται με μικροσκοπικούς νηματώδεις σκώληκες, αναφέρουν τώρα Βραζιλιάνοι φυτοοικολόγοι στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι ένα είδος, η Philcoxia minensis (ένθετη αριστερά), παγιδεύει τα θύματά της με μικρά, υπόγεια φύλλα, διαμέτρου μόλις ενός χιλιοστού, τα οποία είναι καλυμμένα με αδένες που παράγουν ένα κολλώδες υγρό.

Προκειμένου να επιβεβαιώσει τις υποψίες ότι πρόκειται για σαρκοφάγα φυτά, ο Δρ Ραφαέλ Ολιβέιρα του Πανεπιστημίου του Καμπίνας αρχικά τάισε νηματώδεις σκώληκες με τροφή που περιείχε ένα βαρύ ισότοπο αζώτου. Τα μικροσκοπικά σκουλήκια τοποθετήθηκαν στη συνέχεια κοντά στα φύλλα των φυτών.

Μόλις μία μέρα αργότερα, το ισότοπο του αζώτου ήταν ανιχνεύσιμο στα φύλλα της Philcoxia, ένδειξη ότι το φυτό είχε απορροφήσει θρεπτικά συστατικά από τα σκουλήκια. Εντός των πρώτων 48 ωρών, το 15% του συνολικού αζώτου στα φύλλα αντιστοιχούσε στο βαρύ ισότοπο που εισήγαγαν οι ερευνητές.

Ο Ολιβέιρα και οι συνεργάτες του εκτιμούν τώρα ότι η σαρκοφαγία ενδέχεται να είναι πολύ πιο διαδεδομένη στο φυτικό βασίλειο από ό,τι νομίζουμε σήμερα.

Σε πολλές περιπτώσεις, η διαδικασία είναι μικροσκοπική και μπορεί να ανιχνευθεί μόνο με τις τεχνικές που εφαρμόστηκαν στη νέα μελέτη.

Η Philcoxia είναι το πρώτο γνωστό φυτό που συλλαμβάνει τα θύματά της υπογείως, δεν είναι όμως ο μοναδικός οργανισμός που εφαρμόζει αυτή την τακτική: τροπικοί μύκητες που αναπτύσσονται σε πτωχά εδάφη έχουν συλληφθεί να παγιδεύουν νηματώδεις σκώληκες σχηματίζοντας μικροσκοπικές θηλιές που σφίγγουν όταν η λεία περάσει μέσα τους.

Newsroom ΔΟΛ
Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε. 

Ξένο δάκτυλο υποψιάζεται η Ρωσία στις διαστημικές αποτυχίες της

 Η ανάμειξη ξένων δυνάμεων είναι ενδεχόμενο που «δεν μπορεί να αποκλειστεί» στα ρωσικά διαστημικά σκάφη που συντρίβονται το ένα μετά το άλλο, δήλωσε ο επικεφαλής της διαστημικής υπηρεσίας Roscosmos.

Παραδέχτηκε πάντως ότι η υπηρεσία του αντιμετωπίζει προβλήματα, λέγοντας ότι το πεπαλαιωμένο σκάφος Fobos-Grunt, η αποτυχημένη αποστολή που αναμένεται να πέσει στη Γη την Κυριακή, έπρεπε να εκτοξευτεί το Νοέμβριο αλλιώς θα κατέληγε στα σκουπίδια.

O Βλάντιμιρ Ποπόφκιν ανέλαβε τα ηνία της Roscosmos μετά την «καρατόμηση» του προκατόχου του   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ ) 

Στη διάρκεια του 2011 η Ρωσία έχασε συνολικά πέντε δορυφόρους λόγω αποτυχίας στην εκτόξευση, το Fobos-Grunt που θα ταξίδευε για τον μικρό δορυφόρο του Άρη Φόβο, καθώς και ένα μη επανδρωμένο μεταγωγικό που θα ανεφοδίαζε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Σε συνέντευξη στην εφημερίδα Izvestia, ο επικεφαλής της Roscosmos Βλάντιμιρ Ποπόφκιν δήλωσε ότι όλες αυτές οι αποτυχίες τείνουν να συμβαίνουν την ώρα που οι πύραυλοι κινούνται σε περιοχές αόρατες στα ρωσικά ραντάρ.

«Είναι άγνωστο γιατί οι ατυχίες μας συμβαίνουν συχνά την ώρα που τα σκάφη βρίσκονται σε περιοχές που αποτελούν για τη Ρωσία την "σκοτεινή πλευρά" της Γης -σε περιοχές όπου δεν βλέπουμε τα σκάφη και δεν λαμβάνουμε τα δεδομένα τηλεμετρίας» είπε.

«Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν, σήμερα όμως υπάρχουν κάποια πολύ ισχυρά αντίμετρα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον διαστημικών σκαφών. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενη της χρήσης τους» επισήμανε, χωρίς να διευκρινίσει σε τι είδους «αντίμετρα» αναφέρεται.

Ο Ποπόφκιν αναφέρθηκε επίσης στην παταγώδη αποτυχία του Fobos-Grunt, το οποίο θα ήταν η πρώτη διαπλανητική αποστολή της Ρωσίας εδώ και 15 χρόνια. Το σκάφος εκτοξεύτηκε με επιτυχία το Νοέμβριο, απέτυχε όμως να πυροδοτήσει τον κινητήρα του για το ταξίδι μέχρι τον Άρη και παραμένει «κολλημένο» σε γήινη τροχιά.

Εκτιμάται τώρα ότι θα συντριβεί την Κυριακή, σε άγνωστη προς το παρόν τοποθεσία, φορτωμένο αρκετούς τόνους τοξικών καυσίμων.

Ο επικεφαλής της Roscosmos είπε ουσιαστικά ότι η αποστολή, της οποίας ο σχεδιασμός ξεκίνησε επί Σοβιετικής Ένωσης, έπρεπε αναγκαστικά να εκτοξευτεί το Νοέμβριο παρά τα προβλήματα υποχρηματοδότησης που αντιμετώπιζε.

«Αν δεν καταφέρναμε να το εκτοξεύσουμε εντός του χρονικού παράθυρου του 2011 για τις αποστολές του Άρη, θα έπρεπε αναγκαστικά να το πετάξουμε με απώλεια πέντε δισ. ρούβλια» ανέφερε. Πέντε δισ. ρούβλια είναι περίπου 160 εκατ. δολάρια, ποσό μάλλον μικρό για μια τόσο φιλόδοξη διαπλανητική αποστολή.
Ο Ποπόφκιν ανέλαβε τα ηνία της Roscosmos μετά την «καρατόμηση» του προκατόχου του τον Απρίλιο, λόγω της απώλειας τριών δορυφόρων του Glonass, της ρωσικής απάντησης στο GPS.

Ακολούθησε όμως η απώλεια ενός στρατιωτικού δορυφόρου και η πρώτη στα χρονικά αποτυχία ενός μη επανδρωμένου πυραύλου Soyuz με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Η τελευταία αποτυχία ήρθε τον Δεκέμβριο, όταν συνετρίβη ο πύραυλος που μετέφερε τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο Meridian.

H ειρωνεία είναι ότι ένα κομμάτι του δορυφόρου έπεσε στη στέγη ενός σπιτιού στην κεντρική Σιβηρία το οποίο βρίσκεται σε έναν δρόμο με την ονομασία... Οδός Κοσμοναυτών.

 

ΠΗΓΗ : www.in.gr 

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.