UFO ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ : ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Είναι από τις σημαντικότερες υποθέσεις εμφάνισης ΑΤΙΑ στην Ελλάδα , και κατατάσεται στις στενές επαφές τρίτου τύπου . Στις 2 Σεπτεμβρίου 1990 , εθεάθησαν 12 ή 13 ΑΤΙΑ , τα οποία σε σχηματισμό , το ένα πίσω από το άλλο , διέσχισαν τον εναέριο χώρο της χώρας μας από τη βόρεια Ελλάδα ως την Πελλοπόνησο , όπου έκαναν μια αναστροφή και ακολούθησαν την αντίθετη πορεία . Οι δεκάδες μαρτυρίες , αρκετές επώνυμες , προέρχονται από όλα τα μέρη από τα οποία πέρασαν τα αντικείμενα .

Στην επιστροφή τους προς βορρά , και ενώ πετούσαν κοντά στην Λαμία , αποσπάσθηκαν από τον σχηματισμό τρία σκάφη , το ένα από αυτά φλεγόμενο . Μετά από ανίχνευση της περιοχής , τα σκάφη προσγειώθηκαν κοντά στην Αταλάντη , έσβησαν την φωτιά και απογειώθηκαν για να συναντήσουν το σμήνος .

Η σημαντικότερη μαρτυρία για αυτήν την διαδικασία , που κράτησε όλο το βράδυ , προέρχεται από μέλη της οικογένειας Καραντράτου . Σύμφωνα με την μαρτυρία , στις 21:30 εντόπισαν στον ουρανό δεκατρία φωτεινά αντικείμενα κινούμενα με μεγάλη ταχύτητα , με δυνατά σαν προβολείς φώτα που έσκιζαν τον ουρανό , τα οποία πέρασαν από πάνω τους και έφυγαν .

" Τέτοιο φως δεν είχα ξαναδεί στην ζωή μου "

Μετά από 15 λεπτά , άκουσαν τρείς διαδοχικές εκρήξεις , και στον ουρανό εμφανίστηκε ένα κόκκινο αντικείμενο , πολύ μεγαλύτερο από τα προηγούμενα , που έμοιαζε να έχει πάρει φωτιά ή να έχει κάποια βλάβη . Ενώ το κοιτούσαν , αυτό έπεσε στο έδαφος , στο διπλανό λόφο , που απέιχε ένα χιλιόμετρο . Οι μάρτυρες ανέφεραν ότι το αντικείμενο έβγαζε μαύρο καπνό , σαν λάστιχα που καίγονται .

Έπειτα από λίγο ήρθαν , πετώντας με μεγάλη ταχύτητα , άλλα μικρότερα και περικύκλωσαν το μεγάλο . Προσγειώθηκαν σχηματίζοντας κύκλο γύρο από το αρχικό , φωτίζοντας έντονα την περιοχή . Έμοιαζε , σύμφωνα με τους μάρτυρες , να έχουν σχηματίσει ένα προστατευτικό τείχος , που εμπόδιζε την φωτιά να απλωθεί στις γύρω καλαμιές , και από εκεί στα πεύκα . " Από ότι φάνηκε το πρωί , φαίνεται πως κάτι είχαν ρίξει , γιατί ο τόπος ήταν υγρός και οι καλαμιές κολλούσαν ."

" Στεκόμαστε και παρακολουθούσαμε . Ο άντρας μου φοβήθηκε μήπως έρχονταν προς τα εμάς . Άρπαξε το δίκαννο και κίνησε προς το μέρος τους , για να τα βλέπει καλύτερα . Μπροστά από το φλεγόμενο αντικείμενο φάνηκαν να περνούν κάποιες σκιές , αλλά δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε άν ήταν άνθρωποι ή κάτι άλλο . Κάτι έκαναν μέσα στον φωτεινό κύκλο , που είχαν σχηματίσει γύρω από το μεγάλο αντικείμενο . Παρέμειναν εκεί περίπου από τις δέκα το βράδυ της Κυριακής μέχρι τις τρείς τα ξημερώματα της Δευτέρας."

Το πρωί το μόνο που υπήρχε ήταν λίγος καπνός , ενώ το έδαφος όπου έγινε η προσγείωση και η γύρω χαμηλή βλάστηση είχαν καεί .. Μάρτυρας που πήγε στην περιοχή της προσγείωσης , βρήκε κάποια εξαρτήματα μηχανισμού και ένα σπογγώδες υλικό . Κοντά στο σημείο αυτό βρίσκονταν ένα πεύκο , με τον κορμό του καμμένο σε χαμηλό ύψος . Όταν ο μάρτυρας επεχείρησε να πιάσει το πεύκο , στο χέρι του εμφανίστηκαν μικρές φουσκάλες , σαν να είχε καεί . Στην περιοχή της προσγείωσης υπήρχαν επίσης κυκλικά τρύπες στο έδαφος , με βουναλάκια χώματος γύρω από το άνοιγμα κάθε τρύπας . Εκεί ο μάρτυρας εντόπισε και παρέδωσε στις αρχές ένα παράξενο αντικείμενο : ένα κυκλικό εξάρτημα με δυο διαμετρικά αντίθετες κεραίες και χαραγμένο επάνω του ένα σχήμα που θύμιζε κεραυνό .

ΠΗΓΗ :http://www.angelfire.com

Τι προκαλεσε τον καταστροφικο σεισμό της Αϊτής;

Σαν σήμερα πριν τρία χρόνια .....


Πληροφορία που προήλθε από τον ρωσικό στόλο, αναφέρει ότι ο σεισμός της Αϊτής προκλήθηκε από δοκιμή νέου αμερικανικού «σεισμικού όπλου», το οποίο δοκιμάστηκε με το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Ιράν. Παρόμοια αποκάλυψη έκανε και ο πρόεδρος της Βενεζουέλα Ούγκο Τσάβεζ, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για υπόγεια αμερικανική δοκιμή ενόψει του πολέμου με το Ιράν.

Πληροφορία του τηλεοπτικού σταθμού Russia Today, αναφέρει ότι και η Μόσχα έχει κατηγορηθεί για την κατοχή και χρήση παρόμοιου όπλου.
Το 2002 ηγέτης πολιτικού κόμματος στη Γεωργία είχε κατηγορήσει τη Ρωσία ότι επίτηδες προκάλεσε σεισμική δόνηση στη Γεωργία.
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι τον προηγούμενο μήνα ανάλογη «σεισμική δοκιμή» είχαν πραγματοποιήσει οι ΗΠΑ και στον Ειρηνικό, με αποτέλεσμα να προκληθεί σεισμική δόνηση μεγέθους 6.5 Ρίχτερ, που έγινε αισθητή και στην πόλη Εύρηκα της Καλιφόρνια.
Με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώνεται η υποψία πως “κάτι γνώριζαν οι ΗΠΑ” και για το λόγο αυτό είχαν “πρωτοποθετήσει” στο νησί τον υποδιοικητή του Νότιου Στόλου ναύαρχο P. K. Keen. Για να βρίσκεται εκεί και να επιβλέψει στη διακίνηση της βοήθειας που “αν χρειαζόταν” θα έστελνα εκεί οι ΗΠΑ.
Οι δοκιμές αυτές εντάσσονται στο πρόγραμμα High Frequency Active Auroral Research Program (HAARP), που μπορεί να προκαλέσει καιρικές ανωμαλίες, όπως πλημμύρες, ξηρασίες και τυφώνες.
Μελετητές, έχουν συνδέσει το πρόγραμμα αυτό με το ενδεχόμενο να είχε δοκιμαστεί και στην πρόκληση του σεισμού 7,8 Ρίχτερ που είχε σημειωθεί στην κινεζική πόλη Sichuan στις 12 Μαΐου 2008.
Το πρόγραμμα αυτό δοκιμάζεται στις ΗΠΑ από το 1970 και αρχικά είχε επικεντρωθεί στη δημιουργία “shockwave bombs”.
Η Ρωσία είχε ήδη καταγγείλει τον αμερικανικό στρατό ότι χρησιμοποιεί παρόμοια όπλα και ότι τα είχε χρησιμοποιήσει προκαλώντας τον φονικό σεισμό των 7,2 Ρίχτερ στο Αφγανιστάν, το Μάρτιο του 2002.
Στα μέσα του 1990 στην Κρατική Δούμα της Ρωσίας είχε γίνει επερώτηση από 90 βουλευτές που υποστήριζαν ότι οι ΗΠΑ δημιουργούν ένα νέο γεωφυσικό όπλο που μπορεί να προκαλέσει αναταράξεις στον φλοιό της Γης με υψηλής συχνότητας ραδιοκύματα”.

ΠΗΓΗ: http://www.otherside.gr

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Οι Αθάνατοι του Ρίμινι. Η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία και η συμβολή της στο Συμμαχικό Αγώνα

0
inShare

- Η Πόλη Ρίμινι (Κεντρική Ιταλία) ελευθερώθηκε και παραδόθηκε στον ελληνικό στρατό (1944).

- 116 Έλληνες άφησαν την τελευταία πνοή στο Ρίμινι για να ελευθερώσουν τους, προ μηνών, κατακτητές τους.

- Φανταστείτε να είσαι 18χρονο παλικάρι και να θριαμβεύεις στα βουνά της Αλβανίας κατά των Ιταλών και τέσσερα χρόνια αργότερα, βοηθώντας του Ιταλούς να διώξουν τους Γερμανούς, να πέφτεις νεκρός στο Ρίμινι (για όσους επισκέπτονται  την Ιταλία με το αυτοκίνητο, στο ύψος του Ρίμινι, βόρεια της Αγκόνα,  είναι το ελληνικό νεκροταφείο των ηρώων του 1944. Το νεκροταφείο είναι ορατό και από τον αυτοκινητόδρομο και ένας νοητός χαιρετισμός είναι αρκετός για να βρουν ανάπαυση και τούτοι οι νεκροί).

Τα ιστορικά γεγονότα
Όταν ακούμε κάτι σχετικό με το Β’  Παγκόσμιο πόλεμο και τη συμβολή της χώρας μας σε αυτόν όλοι έχουμε στο νου μας το Έπος του ’40 και τα οχυρά του Ρούπελ.  Η συμβολή, όμως, της Ελλάδας σε αυτόν δεν περιορίζεται, μόνο, στα παραπάνω αλλά συνεχίστηκε και μετά τη κατάληψή της στα πεδία των μαχών της Μέσης Ανατολής, της Ιταλίας  ακόμα και της Νορμανδίας.  Μία από αυτές τις μάχες είναι και η μάχη του Ρίμινι που διεξήχθη το Σεπτέμβριο του 1944 και συμμετείχε, από ελληνικής πλευράς, η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία.Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Μετά τη κατάληψη της χώρας το Μάιο του 1941 από τα γερμανικά στρατεύματα η ελληνική κυβέρνηση κατέφυγε στη Μέση Ανατολή ακολουθούμενη από αξιωματικούς και εθελοντές οι οποίοι επιθυμούσαν να συνεχίσουν τον αγώνα και εκτός Ελλάδας. Μία τέτοια περίπτωση είναι, λοιπόν, και της ΙΙΙ Ορεινής Ταξιαρχίας η οποία συγκροτήθηκε την 1η Ιουλίου 1944 στο Λίβανο.  Διοικητής της ορίστηκε ο Συνταγματάρχης Θεόδωρος Τσακαλώτος.  Η ταξιαρχία είχε δύναμη 3.337 ανδρών (205 Αξιωματικοί και 89 Ανθυπασπιστές).  Στις 11 Αυγούστου φθάνει στην Ιταλία η ταξιαρχία και στις 9 Σεπτεμβρίου παίρνει μέρος στις πρώτες επιχειρήσεις ως εφεδρεία της V Καναδικής Μεραρχίας.  Τη νύχτα της 14ης προς 15ης Σεπτεμβρίου και ώρα 2.00 αρχίζει η γενική επίθεση της ΙΙΙ Ορεινής Ταξιαρχίας σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της μάχης του Ρίμινι (η οποία από πολλούς στρατηγούς της εποχής χαρακτηρίστηκε ως το Ελ Αλαμέιν της Ιταλίας).  Μερικές μέρες αργότερα το πρωί της 21 Σεπτεμβρίου τμήμα της ταξιαρχίας έφθασε επί του ποταμού Αούζα εξουδετερώνοντας τις τοπικές νησίδες αντίστασης των Γερμανών.  Με τη Γερμανική αντίσταση εξουδετερωμένη ένα άλλο τμήμα της ταξιαρχίας κατέλαβε το δυτικό τμήμα της πόλης.

Στις 7.45 της ίδιας ημέρας ο Δήμαρχος του Ρίμινι παρέδωσε τη πόλη στη ΙΙΙ Ορεινή Ταξιαρχία με επίσημο πρωτόκολλο που συντάχθηκε στην Ελληνική, Ιταλική και Αγγλική γλώσσα.  Το πρωτόκολλο ανέφερε τα εξής:

«Εν Σά­ντα Μα­ρί­α σή­με­ρον την 21η του μη­νός Σε­πτεμ­βρί­ου, η­μέ­ρα της ε­βδο­μά­δος Πέ­μπτη του 1944 και ώ­ραν 07.30, η κά­τω­θι υ­πο­γεγραμ­μέ­νη ε­πι­τρο­πή α­πο­τε­λού­με­νη εκ των Μπορ­τό­νι Γκο­μπέ­ριο ως Προ­έ­δρου, Μπορ­τό­νι Ρο­μί­λο και Ντελ Πρά­το Μπά­ντζιο ως με­λών, α­πά­ντων με­λών του α­ντιφα­σι­στι­κού κόμ­μα­τος α­πε­λευ­θέ­ρω­σης της Πό­λε­ως, πα­ρου­σια­σθέ­ντες εις τας προ­πο­ρευο­μέ­νας Ελ­λη­νι­κάς δυ­νά­μεις, ή­τοι εις τον Διοι­κη­τήν 2ου Λό­χου/ 3ου Τάγ­μα­τος της 3ης Ελ­λη­νι­κής Ο­ρει­νής Τα­ξιαρ­χί­ας, Λο­χα­γόν Α­πο­στο­λά­κη Μι­χα­ήλ πα­ραδί­δο­μεν την πό­λιν του Ρί­μι­νι ά­νευ ό­ρων εις τας Ελ­λη­νι­κάς Δυ­νά­μεις. Στις Ελλη­νι­κές Δυ­νά­μεις ε­πα­φί­ε­ται εν λευ­κώ η τή­ρη­σης της τά­ξε­ως και η προ­στα­σί­α του πλη­θυ­σμού».  Έτσι, από τις 9.00 το πρωί της 21ης Σεπτεμβρίου 1944 η Ελληνική σημαία κυμάτιζε στο Δημαρχείο και ολόκληρη η πόλη βρισκόταν σε Ελληνικά χέρια.  Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 18.00 της ίδιας ημέρας έγινε επίσημη τελετή στην οποία αποδόθηκαν τιμές στη σημαία του 2ο τάγματος της ταξιαρχίας το οποίο εισήλθε πρώτο στη πόλη.

Η προσφορά όμως της ΙΙΙ Ορεινής Ταξιαρχίας δε σταμάτησε εκεί, στις 27 Σεπτεμβρίου 1944 το 1ο τάγμα της ταξιαρχίας επιτέθηκε στους Γερμανούς αναγκάζοντας τους να υποχωρήσουν και πέρασε τον ιστορικό ποταμό Ρουβικώνα και προήλασε 8 χιλιόμετρα βόρεια καταλαμβάνοντας τη πόλη Μπελάρια στο τέλος της ίδιας ημέρας, πρέπει να αναφέρουμε ότι το πέρασμα του Ρουβικώνα ήταν καθοριστικής σημασίας για τη νίκη των Συμμάχων στο μέτωπο της Ιταλίας.

Όμως αυτές οι 44 ένδοξες μέρες προέλασης στο Ιταλικό έδαφος είχαν ως αντίτιμο τη θυσία 146 ανθρώπων και το τραυματισμό 310.  Οι 116 από τους νεκρούς της ταξιαρχίας ενταφιάστηκαν στο ελληνικό στρατιωτικό νεκροταφείο που κατασκευάστηκε στη περιοχή του Ριτσιόνε του Ρίμινι.  Στις 19 Οκτωβρίου 1944 πραγματοποιήθηκε ειδική τελετή παρουσία του Συνταγματάρχη Θ.Τσακαλώτου για να τιμηθούν οι νεκροί της ταξιαρχίας από το λόγο του Θ.Τσακαλώτου παραθέτω ένα αποσπάσμα:

«Ορ­κι­ζό­με­θα ό­τι η αυ­το­θυ­σί­α σας θα εί­ναι πα­ρά­δειγ­μα για τον μέλ­λο­ντα α­γώ­να. Α­θά­να­τοι νε­κροί σε λί­γο σας α­φή­νο­μεν. Σας α­φήνο­μεν, μα δεν θα εί­σθε μα­κριά μας. Σας υ­πο­σχό­με­θα, ό­τι θα εί­σθε πά­ντα στη μνή­μη μας, θα α­πο­τε­λεί­τε το πα­ρά­δειγ­μα των Δι­μοι­ριών σας, των Λό­χων σας, της Τα­ξιαρ­χί­ας σας στον δρό­μο που ε­χά­ρα­ξε πρώ­τα το δι­κό σας αίμα».Η ΙΙΙ Ορεινή Ταξιαρχία επέστρεψε στην Ελλάδα την 7η Νοεμβρίου 1944 δίνοντας τέλος στις «περιπέτειες» της.  Έκτοτε η ταξιαρχία μετονομάστηκε σε ΙΙΙ Ταξιαρχία «Ρίμινι» και κάθε χρόνο στις 23 Σεπτεμβρίου τελείτε μνημόσυνο στο ελληνικό νεκροταφείο παρουσία μελών της πολιτικής και πολιτειακής της Ελλάδας και της Ιταλίας.  Κάθε φορά λοιπόν που ακούμε για τη συμμετοχή της στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο ας έχουμε στο νου μας, εκτός από το έπος του 40 και τα οχυρά του Ρούπελ, τους αγώνες και τις θυσίες της ΙΙΙ ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας η οποία εκπροσώπησε στο εξωτερικό, με το καλύτερο δυνατό τρόπο, την Ελλάδα και την αδούλωτη ελληνική ψυχή.

Βιβλιογραφία
1.Ρίμινι: η εν Ιταλία πολεμική της ΙΙΙ Ορεινής Ταξιαρχίας
2.Αρχεία ΓΕΣ
Πηγή: 24 γράμματα

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Η Υπόθεση Πασίφικο

Δαυΐδ Πατσίφικο

Ο Δαυίδ Πατσίφικο (γνωστός και ως Δον Πασίφικο) εγεννήθη στο Γιβραλτάρ το 1784 το οποίο, αν και Πορτογαλικό έδαφος ευρίσκετο υπό Αγγλική κατοχή. Έτσι ο Πασίφικο, αν και από πολιτογραφημένους Πορτογάλους Εβραίους γονείς, λόγω Αγγλικής κατοχής του Γιβραλτάρ, έλαβε αυτομάτως και Αγγλική υπηκοότητα.

Υπηρέτησε ως πρόξενος της Πορτογαλίας στο Μαρόκο τα έτη 1835–1836 και ακολούθως εγκατεστάθη στην Ελλάδα ως Πρόξενος της Πορτογαλίας στην Αθήνα από το 1836 ως το 1842 οπότε και εξεδιώχθη από την θέσι του συνεπεία καταχρήσεων. Μετά την καθαίρεσί του δεν απεχώρησε από την Ελλάδα αλλά προσεκολλήθη στον κύκλο της Δουκίσσης της Πλακεντίας κα έζησε για κάποιο διάστημα με βοηθήματά της. Στη συνέχεια επεδώθη στο εμπόριο και κυρίως την τοκογλυφία. Είχε εγκατασταθή τότε επί της οδού Καραϊσκάκη, της συνοικίας Ψυρρή.

Η τύχη ήθελε την περιφορά του επιταφίου του Ιερού Ναού Αγίου Φιλίππου να διέρχεται έξω από την οικία του εβραίου Πασίφικο. Αυτό από μόνο του δεν θα είχε δημιουργήση κανένα πρόβλημα αν δεν είχαν συμβή το 1849 κάποια γεγονότα. Συγκεκριμένα, η κυβέρνησις είχε εκτάκτως απαγορεύσει εκείνη την Λαμπρή, το άκρως δημοφιλές έθιμο της καύσεως ομοιώματος του Ιούδα, υποχρεώνοντας τον λαό να το τελέση την Δευτέρα του Πάσχα στην Πλατεία Ηρώων του Ψυρρή. Αυτή η αναβολή του εθίμου έγινε λόγω της επισήμου επισκέψεως την Μεγάλη Εβδομάδα εις Αθήνας του Γαλλοεβραίου μεγαλοτραπεζίτη βαρώνου Ντε Ροθσίλντ.

Κατά την περιφορά του Επιταφίου όμως και προσπάθεια τελέσεως του εθίμου της καύσεως Ιούδα, επενέβη η Αστυνομία λόγω της ισχυούσης απαγορεύσεως. Ο όχλος εξεμάνη και είτε προκληθείς υπό του Πασίφικο (λέγεται ότι έξωθεν της οικίας του προκάλεσε το πλήθος), είτε όχι, επετέθη στην οικία του Πασίφικο λεηλατώντας και καταστρέφοντάς την, ο ίδιος δε, μόλις που διεσώθη από τη μανία του πλήθους και κατέφυγε στην αγγλική πρεσβεία ως Άγγλος υπήκοος. Μάλιστα οι Άγγλοι εθεώρησαν αρχηγούς της εξεγέρσεως τους υιούς του τότε υπουργού στρατιωτικών, Σουλιώτη αγωνιστή, Κίτσου Τζαβέλλα.

Ακριβώς το πρωί της επομένης του συμβάντος ο Άγγλος πρέσβυς Σερ Έντμοντ Λάιονς προέβη σε διάβημα προς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για άμεσο καταβολή αποζημιώσεως στον θιγέντα με το αστρονομικό για τα τότε δεδομένα ποσό των 886.736 δραχμών και 67 λεπτών. Ανέλυε δε το ποσόν ως εξής:

1) διαρπαγέντα χρήματα 9.800 δρχ.
2) καταστραφέντα έπιπλα αξίας 200.000 δρχ.
3) ψυχκή οδύνη 12.500 δρχ. και
4) καταστραφέντα πορτογαλλικά πιστωτικά έγγραφα 665.000 δρχ.(1)

Ήταν μία άκρως τυχοδιωκτική ενέργεια η οποία κατεδείκνυε τυχάρπαστο τυχοδιώκτη τον Πασίφικο. Το εξωφρενικό αυτό ποσόν ήταν πολλαπλάσιο της τότε αξίας των Ανακτόρων της Πλατείας Κλαυθμώνος. Η ελληνική κυβέρνηση βεβαίως ηρνήθη θεωρώντας ότι το θέμα ανήκει στη Δικαιοσύνη ενώ ο Βρεταννός πρεσβευτής εδήλωνε ότι ο Υπουργός Εξωτερικών Πάλμερστον ελάμβανε υπ' όψιν του αποκλειστικώς και μόνο γνωμοδότησι του συμβουλίου νομικών του βρεταννικού στέμματος, μη αναγνωρίζοντας δικαιοδοσία της ελληνικής δικαιοσύνης σε βρεταννό υπήκοο, δηλ. τον Πασίφικο.

Ήταν μία πραγματικά άτυχη συγκυρία λόγω της γενικής πολιτικής καταστάσεως στην Ευρώπη και των διαφόρων εύθραυστων ισορροπιών. Διότι η άρνησις της Ελλάδος να καταβάλη αμέσως το εξωφρενικό ποσόν στον τυχοδιώκτη τοκογλύφο ραδιούργο Πασίφικο, προτείνοντας την νόμιμη οδό των Δικαστηρίων, έδωσε την ποθουμένη ευκαιρία στον Άγγλο Υπουργό Εξωτερικών Πάλμερστον να κάνη εκ του ασφαλούς, σε μία ανίσχυρη χώρα όπως την Ελλάδα, επίδειξι δυνάμεως και αποφασιστικότητος, στέλνοντας τον ναύαρχο Πάρκερ(2), στα τέλη του 1849, με τον πανίσχυρο Αγγλικό Στόλο Μεσογείου, να ταπεινώση την Ελλάδα δίχως να προηγηθούν στοιχειώδεις ανακρίσεις ή έρευνες. Η Ελλάς έγινε πεδίον ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων λόγω της προηγουμένης Γαλλοφίλου κυβερνήσεως του Κωλέττη και γενικώς της αυξανομένης στην Ελλάδα Γαλλοφιλίας, την οποία η Βρεταννία εξελάμβανε ως απειλή για τα συμφέροντά της.

Εκτός αυτού, η Βρεταννία ανεκίνησε τον Αύγουστο του 1849 θέμα ελληνικής κυριαρχίας επί των νήσων Ελαφονήσου (Λακωνικού κόλπου) και Σαπιέντζας (των Οινουσών, έναντι Μεθώνης) ως δήθεν ανήκουσες στας νήσους του Ιονίου, τότε υπό Βρεταννική κατοχή (3). Η πρωτόγνωρη για τα παγκόσμια χρονικά ενέργεια της διαταγής να προβή ο Αγγλικός Στόλος σε ναυτικό αποκλεισμό των Ελληνικών λιμένων τον Ιανουάριο του 1850 και να κατασχεθούν πολεμικά κι εμπορικά πλοία, αν δεν αποζημιωνόταν εκβιαστικώς δίχως δίκη ο Πασίφικο, έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Πολιτική των Κανονιοφόρων και ειδικώς για την Ελλάδα τα γνωστά Παρκερικά ή Πατσιφικά. 

Πάλμερστον:"η Αγγλία έχει δικαίωμα να υποκαθιστά

τα ξένα δικαστήρια προς υπεράσπισι πολιτών της"

Από τότε, διπλωματία των κανονιοφόρων ονομάζουμε κάθε ωμή, εκβιαστική, βίαιη ενέργεια, με χρησιμοποίησι πολεμικών μέσων, προκειμένου να επιτευχθούν πολιτικοί κυρίως στόχοι όπως, στην συγκεκριμένη περίπτωσι, φιλοβρεταννική πολιτική ή μεταβολή συμμαχιών ή γενικά αμφισβήτησι κυριαρχίας ανεξαρτήτου κράτους. Μέσω κανονιοφόρων, με αφορμή τον Πασίφικο, ο Πάλμερστον προσπάθησε αφ' ενός να υποσκάψη την βασιλεία του ανεπιθυμήτου και μισητού απ' αυτόν Όθωνος και αφ' ετέρου να προσδέση την Ελλάδα πλήρως στην Αγγλία, μεταβάλλοντας επιχειρουμένη ελλαδική προσέγγισι με την Γαλλία και με την Ρωσσία.

Ο αποκλεισμός ελληνικών λιμένων ήτο άμεσος στις αρχές του 1850 και ταυτοχρόνως ο Αγγλικός Στόλος άρχισε τις κατασχέσεις εμπορικών-πολεμικών πλοίων. Κατεσχέθησαν τα καλύτερα πολεμικά σκάφη του Στόλου. Συγκεκριμένα τα ΟΘΩΝ, ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ, ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, ΚΑΝΑΡΗΣ, ΚΡΙΕΖΗΣ, ΤΟΜΠΑΖΗΣ, ΜΕΘΩΝΗ, ΝΑΥΤΙΛΟΣ, ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ, ΣΦΑΚΤΗΡΙΑ, ΤΣΑΜΑΔΟΣ, ΜΙΑΟΥΛΗΣ, ΚΑΣΤΩΡ.
Σημειωτέον ότι δεν κατεσχέθησαν τα πλοία τα οποία έφεραν τιμητικώς, ονόματα Άγγλων, δηλαδή τα ΚΟΧΡΑΝ, ΑΣΤΙΓΞ και το ΜΑΤΘΙΛΔΗ, όνομα της αδελφής της βασιλίσσης της Αγγλίας, Βικτωρίας. Τότε η ελλαδική κυβέρνησις κατέθεσε στο όνομα του Βρεταννού πρεσβευτού Γουάις ποσόν 250.000 δραχμών ως εγγύησι καλής θελήσεως για άρσι των αποκλεισμών και τερματισμό των κατασχέσεων και επεκαλέσθη την προστασία των άλλων εγγυητριών δυνάμεων.

Οι Ρωσσία και Γαλλία, ως εγγυήτριες Δυνάμεις, επενέβησαν δραστικά απαιτώντας απόσυρσι των Αγγλικών κανονιοφόρων, άρσι του αποκλεισμού και απόδωσι των κατασχεθέντων πλοίων στην Ελλάδα. Οι σχέσεις των δυνάμεων αυτών με την Αγγλία έφθασαν σε οριακό σημείο και ο Γάλλος πρέσβυς στο Λονδίνο απεχώρησε απειλώντας με διακοπή σχέσεων. Στην Αγγλία τότε το θέμα συζητήθηκε στην Βουλή των Λόρδων όπου τελικώς κατεδικάσθη η ενέργεια του Πάμερστον, ενώ η Βουλή των Κοινοτήτων αναίρεσε την απόφασι αποκλεισμών-κατασχέσεων. Τα κατασχεθέντα πλοία, έως το τέλος του Απριλίου 1850, είχαν επιστραφή στην Ελλάδα.

Εκ μέρους της Ελληνικής Κυβερνήσεως ωρίσθη επιτροπή διαιτησίας η οποία και επεδίκασε τελικώς στον ραδιούργο Πασίφικο το υπέρογκο ποσόν των 100.000 δρχ. ώστε να θεωρήθή η υπόθεσις λήξασα. Επιτροπή δε στην Λισσαβώνα υπό τον επιτετραμένο της Γαλλίας Louis Beclard κατόπιν επισταμένων ερευνών στα πορτογαλλικά πιστωτικά έγγραφα, επεδίκασε τον Αύγουστο του 1851 στον τυχοδιώκτη Πασίφικο 3.750 δραχμές ή 150 λίρες Αγγλίας (αντί των 665.000 δραχμών ή 26.000 λιρών που υπεστήριζε ότι έχασε ο Πασίφικο). Τελικώς, ο πρεσβευτής Γουάις επέστρεψε 150.000 δραχμές της εγγυήσεως.

ο ναύαρχος Πάρκερ

Η Ελλάς υπέστη αρκετά μεγάλη οικονομική απώλεια από αυτήν την υπόθεσι, ηθικώς όμως όχι. Ο λαός επέδειξε σθένος, καρτερία και ψυχραιμία, ο Όθων βρέθηκε πιό λαοφιλής και η κοινή γνώμη στην Ευρώπη έδειχνε συμπαράστασι στην Ελλάδα. Ακόμη και το αγγλόφιλο κόμμα υπεστήριξε τον Όθωνα. Η σκαιά συμπεριφορά του Πάλμερστον είχε αντίθετα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα απ' αυτόν. Ο Πάλμερστον, με κλονισμένο πλέον κύρος, υπερασπίστηκε τις ενέργειές του όχι μόνο για την συγκεκριμένη υπόθεση αλλά για την γενικότερη εξωτερική πολιτική του, που υιοθετούσε την υπεράσπισι οποιουδήποτε Βρεταννού πολίτη με όλα τα μέσα, με μια ομιλία πέντε ωρών γνωστή ως Civis Romanus sum (Είμαι Ρωμαίος πολίτης) συγκρίνοντας την Βρεταννική με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Εδήλωσε μετά παρρησίας την άποψι ότι η Αγγλία έχει δικαίωμα να υποκαθιστά τα ξένα δικαστήρια προς υπεράσπισι πολιτών της. 
Η Βασίλισσα Βικτωρία της Αγγλίας απέστειλε σχετικό έγγραφο στον Πρωθυπουργό Ράσσελ θεωρώντας τον εν λόγω υπουργό ως κύριο υπαίτιο της εις βάρος της Αγγλίας αποδιδομένη διεθνή δυσφορία αλλά και κοινοποιώντας την απαγόρευσι πλέον οποιασδήποτε ενεργείας επί εξωτερικών σχέσεων χωρίς την προηγούμενη έγκρισί της. Μετά το τέλος της υποθέσεως αυτής ο Πασίφικο εγκατεστάθη στο Λονδίνο και απεβίωσε στις 12 Απριλίου 1854 ενώ ήδη από 2ετίας ο Άγγλος πρωθυπουργός είχε καθαιρέσει τον Πάλμερστον.

Ο  ελληνομαθείς ραββίνος-καθηγητής Στήβεν Μπάουμαν, πρόεδρος Ιουδαϊκών Σπουδών του πανεπιστημίου της Ιντιάνα κλπ, σε επετειακό άρθρο του4 περί Εβραίων της Ελλάδος, προσπάθησε να υποτιμήση το μέγεθος της ελληνικής εθνικής ταπεινώσεως εξ αιτίας του Πασίφικο, ταυτοχρόνως εξαγνίζοντάς τον και θυματοποιώντας τον, όταν γράφει ότι οι Άγγλοι κατέσχεσαν μόνο εμπορικά πλοία. 
Ο Πάλμερστον παρουσιάζεται ως φιλέλλην κυρίως λόγω των αναγκών της βρεταννικής προπαγάνδας η οποία διαρκώς "φορά" στους αρμοδίους πολιτικούς της τον "μανδύα" του φιλέλληνος και ακολούθως, με κατάλληλο "βομβαρδισμό" από εξαγορασμένα και κατευθυνόμενα ΜΜΕ τον παρουσιάζει εξαγνισμένο στους αφελείς έως βλακείας νεοέλληνες. Γενικά ήτο αλαζών, υπερόπτης σε ξένους, ισχυρογνώμων, αυταρχικός, και διήγειρε εντός αλλά και εκτός Αγγλίας ισχυρές αντιπάθειες. Ο Πάλμερστον δεν ανήκε σε κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, πηδώντας από το συντηρητικό κόμμα στο φιλελεύθερο, κατά το συμφέρον του.

ο Άγγλος πρέσβυς Edmund Lyons

Σε γενικές γραμμές, ως μόνο καθήκον του θεωρούσε την παγίωσι της βρεταννικής πανηγεμονίας με κάθε τρόπο και κάθε κόστος έχοντας πλήρη επίγνωσι του ρόλου των ενόπλων δυνάμεων στην επιδίωξι αυτή, διότι επί 20ετία ήταν υπουργός στρατιωτικών με τους Συντηρητικούς. Ο φιλελληνισμός του ανδρός άρχιζε με την υποστήριξί του σε ένα ελεγχόμενο από την Αγγλία θνησιγενές Ελληνικό Κράτος και ετελείωνε με τις δραστήριες προσπάθειές του για διατήρησι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας απέναντι στους απειλητικούς Αιγυπτίους και Ρώσσους(5).

Ως επίλογος παρατίθεται η γραπτή ομολογία(6) του Άγγλου πρέσβεως Λάιονς στον Ν. Δραγούμη, περί λανθασμένης αγγλικής πολιτικής.

"Γνωρίζεις πόσο εγκρίνω την πολιτική του Λόρδου Πάλμερστον, και όμως δύσκολα συγχωρώ την απόφασί του. Επί τέσσερις μήνες να αναστατωθή η Ευρώπη χάριν του Πασίφικο και να πιεσθή μικρό κράτος, δημιούργημα μάλιστα αυτού του πιέσαντος. Και εγώ προστάτευσα κατά χρέος τον Πασίφικο θα ντρεπόμουν όμως να προκαλέσω και προστασία τοιούτου είδους".


1 Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, Η Αναγέννησις της Ελλάδος. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΟΘΩΝ: Συνταγματική Μοναρχία 1844-186, Η υπόθεσις Πατσίφικου.
2 Ο Πάρκερ ήταν προηγουμένως γνωστός στους Έλληνες, διότι ως Κυβερνήτης της φρεγάτας «Γουώρσπάιτ» είχε μεταφέρει τον Ιωάννη Καποδίστρια από την Αγκώνα στην Ελλάδα προς ανάληψιν της διοικήσεως του Κράτους.
3 Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, όπ.π.
4 Το άρθρο http://www.umass.edu/judaic/anniversaryvolume/articles/30-F3-Bowman.pdf ευρίσκεται στις σελίδες των Ιουδαϊκών και Μεσανατολικών Σπουδών του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης.
5 Επεδίωξε και επέτυχε την συνθήκη του 1839 δια της οποίας προστατεύετο η ακεραιότης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με την συνθήκη αυτή, η Γαλλία απέσυρε την υποστήριξί της στον Μεχμέτ Αλή και έτσι έληξε η νικηφόρος επανάστασις της Αιγύπτου κατά της Υψηλής Πύλης, αλλά σταμάτησε και η διείσδυσις της Ρωσίας στη
Κεντρική Ασία και Ινδία και η ρωσσική απειλή για τα Δαρδανέλια.
6 Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, όπ.π.

ΠΗΓΗ : http://www.hellasontheweb.org/  

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Δέκα top secrets των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή γεμάτη από αγαπημένες παραδόσεις, από τον Άγιο Βασίλη και τους ταράνδους του, μέχρι τα κάλαντα και το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Όλες αυτές οι παραδόσεις από κάπου ξεκίνησαν, ενώ μερικές από αυτές έχουν πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες.
1. Ο Άγιος Βασίλης δεν είναι δημιούργημα της Coca Cola
Παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη η εικόνα του αγαπημένου Αγίου των παιδιών είναι δημιούργημα της γνωστής εταιρίας αναψυκτικών, η αλήθεια είναι ότι ο Άγιος Βασίλης είναι μια φιγούρα που εξελίχθηκε μέσα στα χρόνια, η εμφάνιση του οποίου διαμορφώθηκε μέσα από περιγραφές συγγραφέων, καλλιτεχνών, ακόμα και ιστορικών. Εικόνες του χοντρούλη, γενειοφόρου γεράκου με την κόκκινη στολή είχαν κάνει την εμφάνισή τους σε περιοδικά, αφίσες και διαφημίσεις πολύ πριν από την απεικόνιση του Αγίου από την Coca Cola.

2. Ο Άγιος Βασίλης έχει το δικό του ταχυδρομικό κώδικα
Κάθε χρόνο ταχυδρομεία σε όλο τον κόσμο λαμβάνουν χιλιάδες γράμματα που απευθύνονται στον Άγιο Βασίλη. Ειδικά στον Καναδά, τα γράμματα ήταν τόσο πολλά, ώστε κάποιοι υπάλληλοι άρχισαν να απαντούν στα παιδιά, φτιάχνοντας μάλιστα έναν ταχυδρομικό κώδικα ειδικά για χάρη του Αγίου, ο οποίος κάτι μας θυμίζει: H0H 0H0!

3. Ο Άγιος Βασίλης είναι ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου
Το περιοδικό forbes έφτιαξε μια λίστα με τις πλουσιότερες φανταστικές προσωπικότητες, με τον Άγιο Βασίλη να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, ξεπερνώντας ακόμα και τον Σκρουτζ Μακ Ντακ.

4. Ο Χριστός δεν γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου
Η Βίβλος δεν αναφέρει πουθενά την ακριβή ημερομηνία γέννησης του Χριστού. Στα πρώτα θεολογικά κείμενα αναφέρονται δεκάδες διαφορετικές ημερομηνίες αναφορικά με τη Γέννηση, όλες την περίοδο από τις 18 Νοεμβρίου, μέχρι και τις 28 Μαρτίου. Η 25 Δεκεμβρίου επιλέχθηκε ως ημερομηνία των Χριστουγέννων τον 4ο αιώνα μ.Χ.

5. Το χριστουγεννιάτικο τραγουδάκι «jingle bells» γράφτηκε αρχικά για την Ημέρα των Ευχαριστιών
Μπορεί να το ακούμε παντού την περίοδο των Χριστουγέννων, ωστόσο στην πραγματικότητα θα έπρεπε να το ακούμε στα τέλη Νοέμβρη, καθώς το «jingle bells» γράφτηκε από το συνθέτη Τζέιμς Λορντ Πιέρποντ τη δεκαετία του 1850 για να παίξει στο κατηχητικό όπου δίδασκε, την Ημέρα των Ευχαριστιών. Τα παιδιά λάτρεψαν αμέσως το τραγούδι και σιγά σιγά άλλαξαν λίγο τα λόγια, ώστε να ταιριάζουν με τα Χριστούγεννα.

6. Ο άνδρας που έγραψε τη μουσική της «Άγιας Νύχτας» ήταν Εβραίος
Μπορεί το τραγούδι να έχει απόλυτα χριστιανικό νόημα, ωστόσο ο συνθέτης Αντολφ Τσαρλς Άνταμς, ο οποίος έγραψε τη μουσική της «Άγιας Νύχτας», ήταν Εβραίος.

7. Ο Τέντι Ρούσβελτ απαγόρευσε το στόλισμα χριστουγεννιάτικου δέντρου στο Λευκό Οίκο
Μπορεί το άναμμα του δέντρου στο Λευκό Οίκο σήμερα να αποτελεί είδηση, ωστόσο όταν ήταν Πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τέντι Ρούσβελτ, ο Λευκός Οίκος δεν είχε καν δέντρο. Ο Τέντι έβρισκε την όλη διαδικασία του στολίσματος, καθώς και το ίδιο το δέντρο, ιδιαίτερα εκνευριστικά και απαγόρευσε το στόλισμα του κατά τη διάρκεια της θητείας του. Μάλιστα, λέγεται ότι ο γιος του, Άρτσι, είχε στολίσει κρυφά δέντρο μέσα στη ντουλάπα του, ώστε να μην το βρει ο πατέρας του και το πετάξει.

8. Ο Ιησούς στην πραγματικότητα γεννήθηκε μέσα σε μια σπηλιά
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, οι βοσκοί που βοήθησαν την Παναγία να βρει καταφύγιο για να γεννήσει δεν φύλαγαν τα ζώα τους σε στάβλο, αλλά σε μια σπηλιά, πάνω από την οποία έχει χτιστεί η εκκλησία της Γέννησης στη Βηθλεέμ.

9. Τα Χριστούγεννα έγιναν επίσημη γιορτή στις ΗΠΑ το 1870
Μπορεί πολύς κόσμος να θεωρεί ότι η συγκεκριμένη γιορτή έχει τις ρίζες της στους πρώτους αιώνες μ.Χ, ωστόσο στις ΗΠΑ έγινε επίσημη μόλις στις 26 Ιουνίου του 1870, καθώς μέχρι τότε θεωρείτο παγανιστική γιορτή, αντίθετη με τα χριστιανικά ήθη των πουριτανών Αμερικάνων.

10. Οι Ιρλανδοί έχουν συνολικά 13 Άγιους Βασίλιδες, ένας εκ των οποίων απαγάγει παιδιά
Στην ιρλανδική παράδοση δεν υπάρχει ένας, αλλά 13 Άγιοι Βασίλιδες, οι οποίοι είτε δίνουν δώρα στα καλά παιδιά είτε κάνουν φάρσες στα άτακτα. Μάλιστα, υπάρχει και Άγιος Βασίλης για τα πολύ κακά παιδιά, ο οποίος τα απαγάγει για να μάθουν να φέρονται!

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Μυστικοί Αστρολόγοι του Χίτλερ

Ο Αδόλφος Χίτλερ ήξερε την ημέρα του θανάτου του και γι’ αυτό σκότωσε τον αστρολόγο του.

Από τους Βουσμανούς της Αφρικής έως και τους προέδρους των μεγαλυτέρων κρατών του κόσμου, όλοι ενδιαφέρονται για τις παράδοξες μαντικές μεθόδους και συχνά καταφεύγουν σε αστρολόγους και ενορατικούς για να πάρουν κάποια σημαντική πολιτική και στρατιωτική απόφαση.

Είναι γνωστό ότι ο Ρώσο-Ιαπωνικός πόλεμος του 1904 και τα αιματηρά γεγονότα της Μόσχας τον Οκτώβριο του 1993 προβλέφτηκαν με την βοήθεια της αστρολογίας. Ο ίδιος ο Georgy Rogozin , πρώην υποστράτηγος της KGB, ήταν αστρολόγος του Κρεμλίνου υπό την προεδρία του Boris Yeltsin, και μελετούσε μεταφυσικά φαινόμενα, ανώτερες ανθρώπινες ικανότητες και την μαντική μέσω της αστρολογίας.

Ο προσωπικός αστρολόγος του Φίρερ

Το 3ο Ράιχ και ειδικά ο Χίτλερ ενδιαφερόταν πάρα πολύ για τις απόκρυφες επιστήμες, ιδιαίτερα αυτές της Ανατολής, και είχε μια φυσική τάση προς τον μυστικισμό.Στο τέλος του 1933, πολλοί αστρολόγοι άρχισαν να εργάζονται για το 3ο Ράιχ. Κατάλαβαν γρήγορα ποιές προβλέψεις ήταν αρεστές στο 3ο ράιχ και ποιές όχι. Οι αντιπαθητικοί μάντεις εξαφανίζονταν ή στέλνονταν στο στρατόπεδο συγκεντρώσεων του Sachsenhausen.

Ο προσωπικός σύμβουλος του Χίτλερ Otto Hanussen , ο καλύτερος αστρολόγος της εποχής, σκοτώθηκε επειδή προέβλεψε το μεγάλα λάθη που θα έκανε ο Φίρερ καθώς επίσης και την διαίρεση της Γερμανίας .

Μυστική Συνάντηση στο κάστρο Wartburg

Στις 15 Μαρτίου του 1938, μια πομπή από αμάξια πέρασαν από την πόλη Eisenach, το γεωγραφικό κέντρο της Γερμανίας και ανέβηκαν στο κάστρο του Wartburg, μέρη που έπαιξαν ένα μυστηριώδη ρόλο στη ζωή της Γερμανίας.

Όπως ο θρύλος λέει, σε αυτό το κάστρο έμεινε ο Μartin Luther υπό περιορισμό , από το 1521 έως το 1522, και όταν μια φορά τον επισκέφτηκε ο διάβολος στο κελί του , αυτός πέταξε στον διάβολο ένα μελανοδοχείο. Από τότε , από καιρό σε καιρό μαύρες κηλίδες από μελάνι εμφανίζονται στον τοίχο του κελιού και δεν μπορούν να σβηστούν. Το φαινόμενο δεν μπορεί να εξηγηθεί ακόμη και τώρα.

Μια μυστική συνάντηση δώδεκα αστρολόγων και ενορατικών του 3ου Ράιχ έγινε εκεί και συζήτησαν το μέλλον της Γερμανίας, με πρωτοβουλία του Doctor Joseph Goebbels (με την άδεια του Φίρερ).Οι Γερμανοί κράτησαν τόσο μυστική αυτή την συνάντηση στο κάστρο του Wartburg που μόνο υψηλοί αξιωματικοί του Ράιχ κι ελάχιστοι άνθρωποι στη Μόσχα ήξεραν για αυτήν.

Οι αστρολόγοι, στη συνάντηση αυτή ,προέβλεψαν ότι το 1938 ήταν βολικό για τον αφοπλισμό της Τσεχοσλοβακίας και για την απελευθέρωση των Σουδητών και της Βοημίας . Το 1939 ήταν ευνοϊκό για την λύση του «Πολωνικού προβλήματος», καθώς η Βαρσοβία δεν θα υποστηριζόταν από την Αγγλία και την Γαλλία. Το 1940 ήταν καλύτερο για να νικήσουν την Γαλλία.Για τον πόλεμο με την Ρωσία, το 1941 και το 1946 ήταν οι πιο ευνοϊκές χρονιές. Οι αστρολόγοι πρόσθεσαν ότι η Ρωσία δυνάμωνε όλο και περισσότερο και ότι το 1946 θα ήταν πολύ δυνατή για να την νικήσουν. Κατέληξαν στο ότι θα ήταν καλύτερο να επιτεθούν στην Ρωσία το δεύτερο μισό του Μαΐου του 1941.Όλοι είπαν ότι θα έπρεπε να είναι ένας πόλεμος μέσα στο καλοκαίρι και όχι
μετά το τέλος του Οκτώβρη του 1941.

Ένας καθηγητής από το Μόναχο προέβλεψε αξιοσημείωτες απώλειες για την Γερμανία το φθινόπωρο και το χειμώνα του 1942 στις όχθες ενός μεγάλου Ρωσικού ποταμού, μάλλον του Βόλγα. Είπε επίσης ότι μισό εκατομμύριο γερμανών στρατιωτών θα πέθαιναν στα χωράφια της Ρωσίας το καλοκαίρι του 1943. Η
Βρετανία και η Αμερική θα ξεκινούσαν έναν πραγματικό πόλεμο με το Ράιχ το 1943 στον νότο και το 1944 στο βορρά.Όπως είναι γνωστό , ο Ρωσικός στρατός πήρε σαν τρόπαιο ένα μοναδικό μηχάνημα που χρησιμοποιούσε ο Χίτλερ για να κάνει στρατιωτικές και πολιτικές αστρολογικές προβλέψεις.

http://www.esoterica.gr/ 

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Οι Νεάντερταλ εξαφανίστηκαν ίσως επειδή έκαναν σεξ με ανθρώπους

Δεν πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας ή σενάριο του Χόλιγουντ. Το λέει το National Geographic.

"Θύματα του έρωτα οι Νεάντερταλ;" διερωτάται το National Geographic, με αφορμή νέα έρευνα που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η προσπάθεια των Νεάντερταλ να επιβιώσουν λόγω των ραγδαίων κλιματικών αλλαγών, τους οδήγησε ολοένα και πιο... κοντά στους Homo Sapiens. Κυρολεκτικά και μεταφορικά.

Σύμφωνα με έναν εκ των επικεφαλής της έρευνας, Michael Barton, "όταν αυξάνονται οι επαφές μεταξύ δύο διαφορετικών πληθυσμιακών ομάδων, αυτό που προκύπτει τελικά είναι η ενσωμάτωση της μίας μες στους κόλπους της άλλης".

Αρκετές θεωρίες υποστηρίζουν ότι οι Νεάντερταλ εξαφανίστηκαν πριν 30.000 χρόνια λόγω της αδυναμίας τους να προσαρμοστούν στο ολοένα και πιο ψυχρό κλίμα, σε αντίθεση με τον Homo Sapiens.

O Barton δεν συμφωνεί και τονίζει ότι οι Νεάντερταλ αντέδρασαν στις κλιματικές αλλαγές όπως και οι μοντέρνοι άνθρωποι. Απλά έψαξαν ακόμη πιο μακριά για φαγητό.

Αν και η θεωρία του Barton (περί εξαφάνισης λόγω των σεξουαλικών σχέσεων με τους ανθρώπους) δεν είναι εντός των επικρατέστερων σχετικά με το γιατί εξαφανίστηκαν τελικά οι Νεάντερταλ, οι "απορροφήσεις" αδύναμων ειδών από ισχυρότερα είδη συναντάται πολύ συχνά στις οριστικές εξαφανίσεις ζώων και φυτών.

Πηγή: cosmo

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Βασίλισσα Ελισάβετ: 60 χρόνια στο θρόνο

Η πασίγνωστη Βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ της Αγγλίας που έχει συνδέσει το όνομά της με τη σύγχρονη ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας ανακηρύχθηκε Bασίλισσα της Αγγλίας στις 6 Φεβρουαρίου του 1952 ύστερα από το θάνατο του πατέρα της και έλαβε το στέμμα στις 2 Ιουνίου του 1953. Η Πριγκίπισσα Ελισάβετ Αλεξάνδρα Μαρία όπως είναι το πλήρες όνομα της Βασίλισσας της Αγγλίας γεννήθηκε στις 21 Απριλίου του 1926 στην περιοχή Mayfair στο Λονδίνο. Είναι το πρώτο παιδί του Πρίγκιπα Αλβέρτου, Δούκα του Γιορκ και της Elizabeth Bowes-Lyon, Δούκισσας του Γιορκ που μετέπειτα έγιναν ο Βασιλιάς Γεώργιος VI και η Βασίλισσα Ελισάβετ, αντίστοιχα, ενώ η νεότερη αδερφή της Πριγκίπισσα Μαργαρίτα γεννήθηκε το 1930. Ως παιδί, η Ελισάβετ ξεκίνησε την μόρφωσή της στο σπίτι με την επίβλεψη της μητέρας της και της παιδαγωγού Marion Crawford, ενώ συνέχισε την ανώτερη μόρφωσή της με ιδιαίτερα μαθήματα από τον Henry Marten, ο οποίος εργαζόταν για το Eaton College αλλά και άλλους που επιθυμούσαν την ιδιωτική μόρφωση. Μετά τον πρώτο χρόνο του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελισάβετ και η αδερφή της μετακόμιζαν συνεχώς από τόπο σε τόπο για να καταλήξουν τελικά στο Windsor Castle τον Μάϊο του 1940. Φοβούμενοι για την ασφάλεια των νεαρών όσοι ήταν δίπλα τους, τις συμβούλευαν να μετακομίσουν στον Καναδά αλλά η μητέρα τους δεν επέτρεψε στα παιδιά της να φύγουν για ένα τέτοιο μακρινό ταξίδι μόνα τους και αφήνοντας πίσω τον σύζυγό της ο οποίος δεν θα εγκατέλειπε την χώρα την στιγμή που τον χρειαζόταν περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Ήταν το 1940, όταν η Ελισάβετ έκανε την πρώτη της ραδιοφωνική δήλωση, μιλώντας κατά τη διάρκεια του BBC Children’s Hour στα παιδιά όλης της Αγγλίας που είχαν εγκαταλείψει τις εστίες του ότι στο τέλος όλα θα πήγαιναν καλά. Μάλιστα, το 1945 σε ηλικία μόλις 19 ετών εντάχθηκε στο Women’s Auxiliary Territorial Service και εκπαιδεύτηκε ως οδηγός και μηχανικός αποτελώντας σήμερα τον τελευταίο αρχηγό κράτους που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Η γνωριμία με τον μετέπειτα σύζυγό της Πρίγκιπα Φίλιππο, έγινε όταν ήταν μόλις 8 ετών, για να τον συναντήσει και πάλι στο Roayal Naval College στο Dartmouth της Αγγλίας το 1939, όπου η μόλις 13 ετών Ελισάβετ δεν μπορούσε να ξεχάσει την παρουσία του μόλις 18 ετών Πρίγκιπα. Για αρκετά χρόνια η σχέση τους παρέμενε πλατωνική αλληλογραφώντας, ενώ στις 20 Νοεμβρίου του 1947 ενώθηκαν με τα ιερά δεσμά του γάμου. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Charles Philip Arthur George, γνωστό και Πρίγκιπα Κάρολο στις 14 Νοεμβρίου του 1948, το πρίγκιπα Andrew Albert Christian Edward στις 9 Φεβρουαρίου του 1960, τον Edward Anthony Richard Louis στις 10 Μαρτίου του 1964 και την Anne Elizabeth Alice Louise στις 15 Αυγούστου του 1950. Τα χρόνια μετά τον πόλεμο, ο πατέρας της Ελισάβετ είχε να αντιμετωπίσει την επιβαρυμένη υγεία του με αποτέλεσμα πολλές φορές η ίδια να τον αντικαθιστά στις δημόσιες εκδηλώσεις. Δυστυχώς, στις 6 Φεβρουαρίου του 1952, ο Βασιλιάς Γεώργιος VI άφησε την τελευταία του πνοή ενώ η Ελισάβετ και ο Φίλιππος περιόδευαν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Η επιστροφή τους ήταν άμεση και στις 2 Ιουνίου του 1953 η τελετή στέψης ως Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ στο Αββαείο του Westminster μεταδόθηκε από την τηλεόραση. Εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολούθησαν την τελετή και ακόμα περισσότεροι την άκουσαν από το ραδιόφωνο. Η στέψη της φυσικά, ως Βασίλισσας της Αγγλίας είχε σαν επακόλουθο τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από μία τέτοια θέση. Ως θεσμός, η Βασίλισσα Ελισάβετ παραμένει πολιτικά ουδέτερη, ενώ ο ρόλος της είναι σε μεγάλο βαθμό είναι εθιμοτυπικός. Ωστόσο, η παρουσία του μονάρχη στην Μεγάλη Βρετανία αποτελεί ένα από τα αναπόσπαστα χαρακτηριστικά της χώρας. Ως επικεφαλής του κράτους, η Βασίλισσα Ελισάβετ διατηρεί στενές επαφές με τον Πρωθυπουργό σε εβδομαδιαία βάση και λαμβάνει καθημερινά αναφορές για όσα διαδραματίστηκαν στο Κοινοβούλιο. Ανάμεσα στα καθήκοντά της περιλαμβάνεται η διοίκηση όλων των μονάδων του στρατού της Μεγάλης Βρετανίας και η προεδρία ή η οικονομική στήριξη περισσότερων από 700 οργανώσεις. [[pagebreak]] Η πολυετής και ειρηνική βασιλεία της Ελισάβετ έχει χαρακτηριστεί από μεγάλες αλλαγές στις ζωές του λαού της, στη δύναμη της χώρας, στην εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και στο τρόπο με τον οποίο η μοναρχία θεωρείται και απεικονίζεται. Όταν η Ελισάβετ ανέβηκε στο θρόνο, η μεταπολεμική Βρετανία διατηρούσε ακόμα την αίγλη της αυτοκρατορίας καθώς είχε ακόμα στην κατοχή της αρκετές αποικιακές κτήσεις. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του 1950 και του 1960 πολλές από τις αποικίες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους και η Βρετανική Αυτοκρατορία εξελίχθηκε στην Κοινοπολιτεία των Εθνών. Η Ελισάβετ από την πλευρά της προσπάθησε να εκσυγχρονίσει την μοναρχία και να την κάνει πιο αγαπητή στην κοινή γνώμη. Χρησιμοποίησε τα μέσα για να παρουσιάσει την βασιλική οικογένεια πιο προσιτή στον απλό λαό σε περιπτώσεις που συμμετείχαν σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες όπως  αθλητισμός, διάφορα φεστιβάλ αλλά και συναυλίες. Τις δεκαετίες του 1970 και 1980, η Βασίλισσα Ελισάβετ κέρδισε διεθνή αναγνώριση καθώς πραγματοποίησε ταξίδια σε διάφορες χώρες και συμμετείχε σε σημαντικά γεγονότα, ενώ ήταν ιδιαίτερα προσφιλής για τους ευγενικούς της τρόπους. Εκείνη την περίοδο επισκέφτηκε την Γαλλία, παρακολούθησε το συνέδριο της Κοινοπολιτείας στην Οττάβα του Καναδά, ταξίδεψε στις ΗΠΑ για την επέτειο των 200 χρόνων της Αμερικανικής ανεξαρτησίας, καθώς και σε κράτη της Σαουδικής Αραβίας ενώ άνοιξε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ τραβώντας επάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Η δεκαετία του 1990 υπήρξε ωστόσο, ιδιαίτερα προβληματική για την βασιλική οικογένεια. Ο Πρίγκιπας Κάρολος είχε αναφέρει πως δεν ενδιαφερόταν για τον θρόνο και κυκλοφορούσαν φήμες ότι η Ελισάβετ θα παρέδιδε το στέμμα της στον εγγονό της Πρίγκιπα Γουίλιαμ, ενώ μία φωτιά το 1992 στο Windsor Castle που υπονοήθηκε ότι θα την επωμίζονταν οι άγγλοι φορολογούμενοι σήκωσε θύελλα αντιδράσεων για την φοροαπαλλαγή της βασιλικής οικογένειας που έσπευσε να ανακοινώσει ότι πλέον δεν θα την δέχονταν. Το 1996 η οικογένεια θα ερχόταν αντιμέτωπη με έντονα οικογενειακά προβλήματα καθώς ο Πρίγκιπας Κάρολος πήρε διαζύγιο από την Πριγκίπισσα Νταϊάνα ξεσπώντας ένα από τα μεγαλύτερα οικογενειακά σκάνδαλα του 20ου αιώνα και ο Πρίγκιπας Andrew πήρε διαζύγιο από τη Δούκισσα του Γιορκ Σάρα Φέργκιουσον. Δυστυχώς, λίγο αργότερα ο θάνατος της Νταϊάνας σε αυτοκινητιστικό έθεσε και πάλι σε περιπέτειες της Βασίλισσα Ελισάβετ που κατηγορήθηκε για τον ψυχρό τρόπο που αντιμετώπισε το όλο θέμα. Η Ελισάβετ σπάζοντας τότε το Πρωτόκολλο μίλησε σε ζωντανή σύνδεση πριν την κηδεία αποτίνοντας φόρο τιμής στην εκλιπούσα πριγκίπισσα και κερδίζοντας και πάλι την υψηλή δημοτικότητα στο πρόσωπό της. Το 2002 η οικογένεια έχασε την Βασιλομήτωρ αλλά και την αδερφή της Βασίλισσας Ελισάβετ, ενώ το 2006 η Ελισάβετ γιόρτασε τα ογδοηκοστά της γενέθλια μαζί με την οικογένειά της στο Windsor Castle και το 2007 συμπλήρωσε 60 χρόνια έγγαμου βίου με τον Πρίγκιπα Φίλιππο αποτελώντας το μακροβιότερο παντρεμένο ζευγάρι στην ιστορία της μοναρχίας. Μάλιστα το 2012 πρόκειται να γιορτάσει 60 χρόνια στο θρόνο της Αγγλίας. Καθ’ όλη την βασιλεία της, η Βασίλισσα Ελισάβετ αποτέλεσε σύμβολο συνοχής για το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ τα πολυάριθμα ταξίδια της σε διάφορες χώρες, της έχουν χαρίσει διεθνή αναγνώριση και σεβασμό. Έκανε πιο ουσιαστικό το έργο της μοναρχίας και όπως και ο πατέρας της έμαθε να υπηρετεί τα καθήκοντά της με υπομονή και αξιοπρέπεια ακόμα και τις φορές που κατηγορήθηκε για τον τρόπο που ενεργεί. Σήμερα μια νέα σελίδα προστέθηκε στο βιβλίο της Αγγλικής μοναρχίας με τον γάμο του εγγονού της Γουίλλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον που αναμένεται να δώσει πιθανότατα νέα πνοή στην βασιλική οικογένεια.

http://www.capital.gr

Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Το δασος των νεκρων

Οι ντόπιοι το αποκαλούν «θάλασσα από δέντρα» και σε αυτή τη θάλασσα έχουν «πνιγεί» πολλοί. Αυτό το άκρως ανατριχιαστικό δάσος στους πρόποδες του βουνού Φουτζι είναι το πιο δημοφιλές μέρος για αυτοκτονίες. Το δάσος έχει ένα ιδιότυπο πρόβλημα ρύπανσης: αντί για πακέτα τσιγάρων, προφυλακτικά και αλουμινένια κουτάκια αναψυκτικών, θα βρείτε ανθρώπινα απομεινάρια και κομμάτια αστυνομικής κορδέλας. Ο λόγος όμως που το συγκεκριμένο δάσος είναι άξιο να μπει σε αυτή τη λίστα, είναι το ότι οι επαφές με πνεύματα και φαντάσματα είναι τυπικό φαινόμενο για όσους βρεθούν εκεί. Πολλοί επισκέπτες μάλιστα, μιλούν και για δαίμονες που εμφανίζονται ανάμεσα στα δέντρα.
 πηγη : http://acidcow.com/ και  η φιλη μου Κωνσταντίνα.....
Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Η 'Στάση του Νίκα'

Η 'Στάση του Νίκα' (στάση = εξέγερση) έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη το 532 και είχε διάρκεια μίας εβδομάδας. Υπήρξε η χειρότερη περίοδος βίας και αναρχίας που γνώρισε η Κωνσταντινούπολη με τη μισή πόλη να έχει καεί ή καταστραφεί.

Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός

Η Ρωμαϊκή και η Βυζαντινή αυτοκρατορία είχαν αναπτύξει οργανώσεις φιλάθλων, ειδικά για τις αρματοδρομίες, μία δημοφιλή ενασχόληση για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Υπήρχαν τέσσερις κύριοι σύνδεσμοι, καθορισμένοι ανάλογα με το χρώμα της στολής της αγαπημένης τους αγωνιστικής ομάδας. Αυτοί ήταν οι Βένετοι (Γαλάζιοι), οι Κόκκινοι (Ρούσσοι), οι Πράσινοι και οι Λευκοί, αν και κατά τη Βυζαντινή περίοδο οι μόνες ομάδες που εξακολουθούσαν να διαθέτουν κάποια επιρροή και πολιτική δύναμη ήταν οι Βένετοι και οι Πράσινοι. Οι αυτοκράτορες συχνά υποστήριζαν τη μία έναντι της άλλης ομάδας. Ο Ιουστινιανός ήταν υποστηρικτής των Βένετων, τουλάχιστον μέχρι τη Στάση.
Κάποτε είχαν καταδικαστεί σε απαγχονισμό στον ιππόδρομο μέλη Βενετών και Πρασίνων αλλά εξαιτίας κάποιων προβλημάτων της αγχόνης γλίτωσαν δύο. Έτσι οι δήμοι και οι κάτοικοι της Πόλης που ήταν εκεί άρχιζαν να φωνάζουν στον Ιουστινιανό να τους χαρίσει τη ζωή, όμως αυτός τους το αρνήθηκε και αυτή υπήρξε η αφορμή της στάσης.
Κάποιοι από τους συγκλητικούς είδαν τη στάση σαν ευκαιρία να ανατρέψουν τον Ιουστινιανό, δυσαρεστημένοι από νέους,βαριούς φόρους που αυτός είχε επιβάλει και τον ψαλιδισμό των δικαιωμάτων των ευγενών γενικότερα. Οι στασιαστές, οπλισμένοι και μάλλον ελεγχόμενοι από τους συμμάχους τους στη Σύγκλητο, απαιτούσαν την αποπομπή του Έπαρχου Ιωάννη του Καππαδόκη, ο οποίος ήταν αρμόδιος για τη συλλογή των φόρων, καθώς και του αυλικού Τριβωνιανού, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την αναθεώρηση του ποινικού κώδικα. Ο Ιουστινιανός υποσχέθηκε να απομακρύνει από τις θέσεις τους τον Τριβωνιανό και τον Ιωάννη τον Καππαδόκη, αλλά η έκκλησή του στον Ιππόδρομο δεν πέτυχε και ανακηρύχθηκε νέος αυτοκράτορας ο Υπάτιος, ανιψιός του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α'.
Ο Ιουστινιανός ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει την Πόλη, αλλά η σύζυγός του Θεοδώρα τον έπεισε να παραμείνει. Ο Ιουστινιανός διέταξε τότε τους στρατηγούς του Βελισάριο και Μούνδο να καταστείλουν την εξέγερση.Αυτοί δωροδοκώντας κάποιους αρχηγούς των στασιαστών τους έφεραν με το μέρος του αυτοκράτορα, προκαλώντας έτσι διχόνια μεταξύ των στασιαστών.Σε κάθε περίπτωση, οι εξεγερθέντες εγκλωβίστηκαν στον Ιππόδρομο, όπου και σφαγιάστηκαν. Οι πηγές αναφέρουν ως θύματα συνολικά περίπου τριάντα πέντε χιλιάδες στασιαστές. Την επομένη, διατάχθηκε να εκτελεσθούν ο Υπάτιος και ο αδελφός του, ενώ η περιουσία τους δημεύθηκε, όπως και πολλών συγκλητικών που εξορίστηκαν επειδή είχαν υποστηρίξει τη στάση.
Με αυτή την ονομασία έμεινε στην ιστορία η λαϊκή εξέγερση που συνέβη στο Βυζάντιο την εποχή του Ιουστινιανού και πνίγηκε στο αίμα από τον αυτοκράτορα. Πληροφορίες από «πρώτο χέρι» μας δίνει ο σύγχρονος του Ιουστινιανού, ιστορικός Προκόπιος, στο βιβλίο του «Η ιστορία των Πολέμων» (εκδόσεις Λιβάνη).
Πρωταγωνιστές της εξέγερσης ήταν οι δήμοι των «Πράσινων και «Βένετων» (μπλε), οργανώσεις φιλάθλων με λαϊκή καταγωγή, που ζούσαν για τις αρματοδρομίες στις εξέδρες του Ιππόδρομου της Κωνσταντινούπολης. Οι «Ρούσσοι» και οι «Λευκοί» υπολείπονταν αρκετά σε δημοτικότητα των άλλων δύο δήμων. Οι αρματοδρομίες ήταν ένα ιδιαίτερα δημοφιλές άθλημα εκείνη την περίοδο, όπως σήμερα είναι το ποδόσφαιρο.
Θα λέγαμε ότι οι «Βένετοι» και οι «Πράσινοι» θύμιζαν αρκετά σε πάθος και αφοσίωση τους σημερινούς συνδέσμους φιλάθλων, ιδιαίτερα τη «Θύρα 7» του Ολυμπιακού και τη «Θύρα 13» του Παναθηναϊκού. Οι ιστορικοί χαρακτηρίζουν του δήμους κάτι ανάμεσα σε συμμορία και πολιτικό κόμμα, καθώς συχνά προσπαθούσαν να επηρεάσουν τις πολιτικές αποφάσεις.
Το 531, ένας «βένετος» και ένας «πράσινος» συλλαμβάνονται με την κατηγορία της δολοφονίας και καταδικάζονται σε θάνατο διά απαγχονισμού. Ο Ιουστινιανός, δεδηλωμένος οπαδός των Βένετων, μετατρέπει τη θανατική ποινή σε φυλάκιση. Οι «Πράσινοι» και «Βένετοι» αξιώνουν την πλήρη απαλλαγή τους. Ο αυτοκράτωρ, όμως, τους αγνοεί.
Στις 11 Ιανουαρίου του 532 ξεσηκώνονται, πυρπολούν κτίρια, πολιορκούν το παλάτι και προξενούν ζημιές ακόμη και στην Αγία Σοφία. Η ιαχή «Νίκα» δονεί την ατμόσφαιρα. Είναι το σύνθημα που φώναζαν στον Ιππόδρομο για να εμψυχώσουν τους αρματοδρόμους.
Το πλήθος των εξεγερμένων όλο και μεγαλώνει, καθώς ο λαός δυσφορούσε για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις του αυτοκράτορα, τη βαριά φορολογία και την κρατική αυθαιρεσία. Απαιτεί την παραίτηση του Ιωάννη Καππαδόκη (Υπουργού Οικονομικών της εποχής) και του διάσημου νομομαθούς Τριβωνιανού.
Την κατάσταση επιχειρούν να εκμεταλλευτούν προς όφελός τους οι συγκλητικοί και οι ευγενείς, που έβλεπαν τα δικαιώματά τους να ψαλλιδίζονται από τις μεταρρυθμίσεις του Ιουστινιανού. Συγκεντρώνονται στον Ιππόδρομο και ανεβάζουν στο θρόνο τον Υπάτιο, ανιψιό του πρώην αυτοκράτορα Αναστάσιου.
Ο Ιουστινιανός αδυνατεί να ελέγξει την κατάσταση. Είναι καινούργιος στην εξουσία και έχει ένα σωρό σκοτούρες, με τους Πέρσες στα ανατολικά της αυτοκρατορίας. Για μια στιγμή περνά από το νου να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη. Η αυτοκρατορική σύζυγος, η δυναμική και αποφασιστική Θεοδώρα, γρήγορα τον μεταπείθει και οι στρατηγοί Βελισάριος και Μούνδος αναλαμβάνουν δράση. Εγκλωβίζουν τους επαναστάτες στον Ιππόδρομο και κυριολεκτικά τους κατασφάζουν. Η καταστολή της «Στάσης του Νίκα» στις 18 Ιανουαρίου του 532 άφησε πίσω της 30.000 νεκρούς.
Ο Ιουστινιανός πατούσε πλέον γερά στα πόδια του και την επομένη μέρα έδωσε εντολή να εκτελεσθούν ο σφετεριστής του θρόνου Υπάτιος και ο αδελφός του. Η περιουσία τους δημεύθηκε, όπως και πολλών ευγενών, που εξορίστηκαν, επειδή είχαν υποστηρίξει την εξέγερση. Η αυτοκρατορική θητεία μιας από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του Βυζαντίου, όπως ήταν ο Ιουστιανιανός, ξεκίνησε με τη χειρότερη περίοδο βίας και αναρχίας που γνώρισε η Βασιλεύουσα. Συνέπειες της εξέγερσης υπήρξε η ενίσχυση της αυτοκρατορικής εξουσίας και ο περιορισμός της δύναμης των δήμων.
πηγη : wikipedia.org

Οι πιο περίεργοι θάνατοι στην ιστορία

Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι κάτι τόσο ακίνδυνο όσο μια οδοντογλυφίδα ή ένας φελλός μπορεί να αποδειχθούν μοιραία; Παρακάτω παρουσιάζονται οι 20 πιο περίεργες αιτίες θανάτου ιστορικών προσώπων. 1. O βασιλιάς Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας έφαγε μέχρι θανάτου…κυριολεκτικά! Το τελευταίο του γεύμα περιλάμβανε αστακό, χαβιάρι, λάχανο, καπνιστό σολωμό και σαμπάνια. Για επιδόρπιο του σέρβιραν 14 πιάτα από το αγαπημένο του παραδοσιακό γλυκό της πατρίδας του, το σέλμα και γάλα. Πέθανε το 1771. 2. Ο Άλαν Πίνκερτον, ιδρυτής ενός πρακτορείου ερευνητών, πέθανε από μια μόλυνση που έπαθε στη γλώσσα του, αφού την…δάγκωσε. 3. Ο Τζακ Ντάνιελ, της γνωστής φίρμας ουίσκι, πέθανε  από μια μόλυνση που έπαθε στα δάχτυλα του ποδιού του, αφού τα χτύπησε προσπαθώντας να…κλωτσήσει το χρηματοκιβώτιο του. 4. Η Ισιδώρα Ντάνκαν, μια χορεύτρια των αρχών του 20ου αιώνα, σκοτώθηκε όταν το μαντήλι που φόραγε στο λαιμό της μπλέχτηκε στις ρόδες του κάμπριο αυτοκινήτου που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να της σπάσει το λαιμό. 5. Ο Βικ Μόροου, πρωταγωνιστής της τηλεοπτικής σειράς Combat, αποκεφαλίστηκε από μια λεπίδα φτερού ενός ελικοπτέρου στα γυρίσματα μιας επικίνδυνης σκηνής για την ταινία The Twilight Zone: The Movie. Δύο ακόμα παιδιά σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του ατυχήματος. 6. Ο Τάικο Μπραχ, ένας Δανός ευγενής και αστρονόμος του 16ου αιώνα, πέθανε μετά από μια μόλυνση στην ουροδόχο κύστη, που προκλήθηκε επειδή.. τα κρατούσε πολύ ώρα! Βέβαια, αυτό διαψεύστηκε το 1996. Μια έρευνα εκείνης της χρονιάς έδειξε ότι όντως ο Μπραχ αρρώστησε μετά από αυτό το περιστατικό αλλά η αιτία θανάτου του ήταν η δηλητηρίαση από υδράργυρο. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του χρησιμοποιούσαν πολύ τον υδράργυρο στα πειράματά τους, αλλά ποτέ δεν έγινε γνωστό πως ακριβώς αυτός μπήκε στον οργανισμό του. 7. Ο θεατρικός συγγραφέας Τενεσί Γουίλιαμς, βρέθηκε το 1983 νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου, έχοντας σφηνωμένο στο λαιμό του έναν φελλό. 8. Ο συγγραφέας Σέργουντ Άντερσον πέθανε από περιτονίτιδα, μια μόλυνση στο στομάχι που προκλήθηκε αφού κατάπιε ένα πακέτο με… οδοντογλυφίδες. 9. Ο Νόρμαν Τσάνεϊ, μέλος των Little Rascals, πέθανε μετά από μια ανωμαλία στους αδένες του, σε ηλικία 21 ετών. Ίσως αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι ξεπερνούσε 160 κιλά. 10. Ο Αττίλας, ο βασιλιάς των Ούνων, πέθανε μετά από μια αιμοραγία της μύτης του κατά τη διάρκεια της γαμήλιας νύχτας του. Μεθυσμένος, λυποθύμησε και πνίγηκε από το ίδιο του το αίμα. 11. Ο Σέρ Φράνσις Μπέικον πέθανε επειδή προσπαθούσε να διατηρήσει ένα κοτόπουλο στο… χιόνι. Ο διάσημος επιστήμονας έπαθε πνευμονία μετά το επιτυχημένο του πείραμα και πέθανε μετά από λίγους μήνες. 12. Ο Αισχύλος, σύμφωνα με λεγόμενα, πέθανε όταν ένας αετός που περνούσε από πάνω του, πέταξε τη χελώνα που είχε πιάσει πάνω στο κεφάλι του. 13. Ο στωικός φιλόσοφος Χρύσιππος, πιστεύεται ότι πέθανε από τα γέλια όταν, αφού έβαλε τον γάιδαρό του να πιεί αλκοόλ και να μεθύσει, τον παρακολουθούσε στις προσπάθειες του να φάει σύκα! 14. Ο ρωμαικός αυτοκράτορας Τίτος δολοφονήθηκε από ένα… έντομο, σύμφωνα με το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ! Ένα ζωύφιο είχε μπει μέσα στη μύτη του και για τα επόμενα επτά χρόνια έτρωγε τον εγκέφαλο του. Βέβαια, άλλα ιστορικά έγγραφα αναφέρουν ότι πέθανε από υψηλό πυρετό. 15. Ο Κιθ Ρελφ των Yardbirds έπαθε ηλεκτροπληξία από την ίδια την ηλεκτρική του κιθάρα. 16. Ο αυτοκράτορας Κλαύδιος της Ρώμης, πνίγηκε από ένα πούπουλο που χρησιμοποιούσε όταν ήθελε να κάνει εμετό. Άλλοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τον δηλητηρίασε η γυναίκα του, Αγριπίννα. 17. Ο συγγραφέας Κρίστοφερ Μάρλοου, πέθανε το 1593 μετά από έναν διαπληκτισμό σε μια ταβέρνα για τον λογαριασμό. Τον μαχαίρωσαν στο μάτι. 18. Ο Βασιλιάς Χένρι Ι πέθανε το 1135 μετά από τροφική δηλητηρίαση που έπαθε αφού έφαγε μεγάλη ποσότητα από σμύραινες, δημοφιλές ψάρι στην βρετανική κουζίνα της εποχής. 19. Ο Μπόμπι Λιτς μπορεί να κατάφερε να ξεγελάσει τον θάνατο όταν κατέβηκε τους καταρράκτες του Νιαγάρα μέσα σε ένα βαρέλι, αλλά εκείνος τον συνάντησε στη στεριά. Ο δημοφιλής κασκαντέρ γλίστρησε σε μια φλούδα πορτοκαλιού και έσπασε το πόδι του. Η μόλυνση στο πόδι του δεν υποχώρησε και πέθανε μετά από δύο μήνες. 20. Ο νομοθέτης Δράκοντας, πέθανε σύμφωνα με ορισμένες αρχαίες αναφορές, μετά από μια εξαιρετική ομιλία που είχε δώσει. Πνίγηκε κάτω από τα υπερβολικά πολλά καπέλα και πανοφώρια που είχε ρίξει πάνω του το κοινό, ως ένδειξη θαυμασμού και εκτίμησης. ΠΗΓΗ : http://kouinet.gr/ Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Αρχαίοι εξωγήινοι στο Περού

Θα εκπλαγεί κάποιος αν κοιτάξει τα στοιχεία που αποδεικνύουν, πως οι εξωγήινοι επισκέπτονται τον πλανήτη μας εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Έχω πει και στο παρελθόν πως κάθε θρησκεία μιλάει για ανθρώπους από τον ουρανό. Πέρα από το γεγονός πως όλες οι αρχαίες διδασκαλίες αναφέρονται σε αυτούς τους ανθρώπους από τον ουρανό, σχεδόν ο κάθε πολιτισμός που πέρασε από τον πλανήτη μας, έχει αφήσει πίσω του στοιχεία που δείχνουν πως οι άνθρωποι τους, είχαν επηρεαστεί από τέτοια εξωγήινα όντα.

Κάποιοι υποστηρίζουν σχετικά με όλα αυτά, πως οι αρχαίοι πολιτισμοί, απλώς λάτρευαν τον ήλιο και διάφορα άλλα καιρικά φαινόμενα ως θεούς. Συμφωνώ πως  κάποιοι αρχαίοι πολιτισμοί και κουλτούρες λάτρευαν τον ήλιο και άλλους θεούς που δεν μπορούσαν να δουν και να κατανοήσουν και που ήταν προφανώς περισσότερο μέσα στο μυαλό τους και όχι απόρροια από πραγματικές επαφές με όντα από κάποιον άλλο πλανήτη.

Όμως υπάρχουν και αυτές οι εικόνες που μας άφησαν παλιοί πολιτισμοί οι οποίες οδηγούν  σε ένα και μόνο συμπέρασμα και αυτό είναι πως εξωγήινα όντα ήταν εδώ παλιά και είχαν επαφή με τους ανθρώπους.

Ας δούμε κάποια από τα στοιχεία που υπάρχουν και απεικονίζουν αληθινές επαφές με εξωγήινους στο παρελθόν από την μια άκρη του κόσμου ως την άλλη, δηλαδή από πολιτισμούς που λόγω γεωγραφικής απόστασης υποθέτουμε πως δεν είχαν επαφές.

Aς πάμε στην έρημο Nazca του Peru.  Εδώ που βρίσκουμε τα μεγαλύτερα γεωγλυφικά που υπάρχουν στον πλανήτη. Το κύριο ερώτημα είναι γιατί αυτά τα σχήματα είναι τόσο μεγάλα. Επίσης είναι αδύνατο να τα φτιάξει κανείς στο έδαφος χωρίς να βλέπει από ψηλά. Οπότε έρχεται και το επόμενο ερώτημα, πως κατάφεραν να κάνουν τις τεράστιες γραμμές τόσο τέλειες χωρίς να έχουν οπτική από ψηλά;

Εδώ βλέπουμε δυο χάρτες της περιοχής της ερήμου Nazca που δείχνουν τις θέσεις των σχεδίων.

1.     Δολοφόνος φάλαινα    
2.    Φτερό
3.    Μικρός κόνδορας
4.    Πουλί
5.    Ζώο
6.    Σπείρα
7.    Σαύρα
8.    Δέντρο
9.    Χέρια
10.    Σπείρα
11.    Αράχνη
12.    Λουλούδι
13.    Σκύλος
14.    Αστροναύτης
15.    Τρίγωνο
16.    Φάλαινα
17.    Τραπεζοειδή
18.    Αστέρι
19.    Πελεκάνος
20.    Πουλί  
21.    Τραπεζοειδές
22.    Πουλί κολιμπρί
23.    Τραπεζοειδές
24.    Πίθηκος
25.    Λάμα
26.    Τραπεζοειδή 

Τα σχέδια στην έρημο Nazca είναι πολύ εντυπωσιακά, είναι μεγάλου μεγέθους (μήκους εκατοντάδων ποδιών) αλλά αυτό που με εκπλήσσει περισσότερο από όλα, είναι οι ίσιες γραμμές μήκους πολλών μιλίων. Σε μια πρόσφατη μελέτη αποδείχτηκε πως οι γραμμές αυτές έγιναν μερικές εκατοντάδες χρόνια μετά την κατασκευή των σχεδίων που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την έρημο Nazca.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με το πώς και γιατί φτιάχτηκαν όλα αυτά. Αυτό που βρίσκω όμως ως το πλέον συναρπαστικό, είναι πως αυτές οι γραμμές και τα σχέδια στην έρημο Nazca, ακολουθούν αυτό που ονομάζουμε «αρχαιο-κρυπτο-γεωγραφία» (Archaeocryptography ) ή όπως συνηθίζεται να λέγεται, «Κώδικας» ("The Code" ).

Δηλαδή, ακολουθούν τα ευρήματα στην έρημο Nazca, τους ίδιους αριθμητικούς νόμους και κανόνες, που συναντά κανείς και σε άλλες αρχαίες κατασκευές σε όλο τον πλανήτη, όπως στις πυραμίδες της Αιγύπτου, στις πυραμίδες Teotihuacon στο Μεξικό, τους τάφους με σχήμα κλειδαρότρυπας στην Ιαπωνία, στο Στόουνχεντς και αλλού.

Τα όντα που ήταν οι αρχιτέκτονες όλων αυτών των σχεδίων  και κατασκευών, γνώριζαν από παγκόσμιο προσανατολισμό.

Το σχέδιο που ονομάστηκε «Manos» θεωρήθηκε αρχικά, πως απεικονίζει έναν άνθρωπο που προσεύχεται, κάτι που δεν ισχύει. Το σχέδιο δείχνει τις συντεταγμένες του.

Κάθε φορά που κοιτάζω την περιοχή ανακαλύπτω νέες γραμμές και σχήματα. Κάτι πολύ φυσικό αν σκεφτεί κανείς πως αυτά τα παράξενα σχήματα απλώνονται σε μια περιοχή 800 μιλίων και βάλε. Σχήματα και γραμμές σαν της ερήμου Nazca, βρίσκουμε και σε άλλες παράκτιες περιοχές όπως, Zana, Santa, Sechin Valleys, Pampa, Canto Grande, Sihuas Valleys, και στην βόρια Χιλή.  Δείτε και μόνοι σας, ακολουθήστε τις γραμμές να δείτε μέχρι που φτάνουν. Πραγματικά αξιοθαύμαστο!

ΠΗΓΗ : http://www.apocalypsejohn.com/
Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε. 

Σοκότρα: Ένα αλλόκοσμο νησί βαμμένο με το αίμα του δράκου

Υπάρχουν τόποι στη Γη που είναι πραγματικά αλλόκοσμοι. Ένας από αυτούς είναι και το επονομαζόμενο νησί της Ευδαιμονίας (στα σανσκριτικά), νησί του Διοσκουρίδου (στα αρχαία ελληνικά) ή Σοκότρα. Πρόκειται ίσως για το νησί με την πιο περίεργη βιοποικιλότητα στον κόσμο, γι’ αυτό ονομάζεται και Γκαλαπάγκος του Ινδικού. Μαγευτικό και ελάχιστα γνωστό (κυρίως στους ναυτικούς που περνούν στα ανοικτά των ακτών της Υεμένης διαπλέοντας τον Ινδικό ωκεανό) στέκει στον νότο της αραβικής χερσονήσου απέναντι από τις ακτές του Αφρικανικού Κέρατος, απομονωμένο και με πολλές παραξενιές…
Κιβωτός παράξενων ειδών
Στην ουσία δεν πρόκειται για ένα μόνο νησί αλλά για ένα σύμπλεγμα τεσσάρων, με το μεγαλύτερο να ονομάζεται επίσης Σοκότρα. Το κλίμα σε αυτόν τον παράξενο τόπο, ο οποίος το 2008 χαρακτηρίστηκε από την Unesco ως Τοποθεσία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, είναι τροπικό. Καταπράσινα νερά λούζουν λευκές, τροπικές παραλίες που ανυψώνονται σε λόφους γεμάτους από σπηλιές. Τα φυτά εδώ είχαν την ευκαιρία να εξελιχθούν παίρνοντας μορφές και σχήματα που δε βλέπεις σε άλλες μεριές του κόσμου. Ανάμεσα σε 800 και πλέον μοναδικά είδη χλωρίδας ξεχωρίζει το δέντρο που ονομάζεται «Το αίμα του δράκου», γιατί οι κάτοικοι πιστεύουν ότι περιέχει το αίμα των αρχαίων δράκων: Έχει σχήμα ομπρέλας (ή ιπτάμενου δίσκου) και από τον κατακόκκινο χυμό του παράγονται κρύσταλλοι που χρησιμοποιούνται ως χρωστική ουσία, ως αφροδισιακό φάρμακο και –σύμφωνα με τις κακές γλώσσες- ως ελιξίριο μαγείας και αλχημείας. Εξίσου παράξενο όμως είναι και «Το ρόδο της ερήμου» (ή αλλιώς «Πόδι του ελέφαντα»), το δέντρο – αγγούρι και η συκιά της Σοκότρα, που θεωρούνται δέντρα – κοσμήματα. Τα περισσότερα πουλιά που ενδημούν εδώ – από ψαρόνια έως σπουργίτια – είναι εξίσου ξεχωριστά και ανάδελφα.
Εδώ δίδαξε ο Απόστολος Θωμάς
Το εσωτερικό του νησιού κατοικείται από περίπου 50.000 κατοίκους, που μιλούν μια άγραφη αραβική διάλεκτο και είναι γεωργοί, κτηνοτρόφοι και ψαράδες. Εδώ λέγεται ότι ήρθε το 52 μ.Χ. ο Απόστολος Θωμάς για να διδάξει τον Χριστιανισμό. Παρότι οι κάτοικοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των λόγων του, οι σημερινοί Άραβες, Σομαλοί και νοτιοασιάτες κάτοικοι του νησιού ακολουθούν την ισλαμική θρησκεία. Αναφορά για το νησί υπάρχει επίσης και στα ταξίδια του Μάρκο Πόλο. Σήμερα εμπνέει σοβαρή ανησυχία στους ναυτικούς, καθώς χρησιμοποιείται από τους Σομαλούς πειρατές ως στάση ανεφοδιασμού

ΠΗΓΗ http://www.goldenmag.gr/
Για  την προσπάθεια  μας ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.