Η σκοτεινή ενέργεια θεωρείται ότι απομακρύνει τους γαλαξίες τον έναν από τον άλλον σε επιταχυνόμενο ρυθμό, ενώ η σκοτεινή ύλη αποτελεί αιτία περιστροφής των γαλαξιών.
Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε βασίζεται σε φωτεινά αλλά μακρινά αντικείμενα γνωστά ως quasars και χαρτογραφεί την εξάπλωση των νεφελωμάτων υδρογόνου στο διάστημα. Η τρισδιάστατη κατανομή αυτών των νεφελωμάτων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δείκτης της επίδρασης της σκοτεινής ενέργειας στο πέρασμα του χρόνου.
Τα quasars είναι μακρινοί γαλαξίες με μία μεγάλη μαύρη τρύπα στο κέντρο τους που προκαλεί την εκπομπή τεραστίων ποσών ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Όπως το φως από τα quasars ταξιδεύει προς τη γη, περνάει μέσα από διάφορα νεφελώματα αερίου υδρογόνου και απορροφάται με χαρακτηριστικούς τρόπους που προσδίδουν την πυκνότητα των νεφελωμάτων ανάλογα με την απόσταση.










