Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014

ΣΙΝΕΜΑ,ΟΧΗΜΑΤΑ,ΓΕΡΑΝΟΙ,ΞΥΠΝΗΤΗΡΙΑ &ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧ. ΕΛΛΑΔΑ

Κινητό αυτόματο κουκλοθέατρο του Ηρωνος


«Είναι κρίμα τα παιδιά να μαθαίνουν μόνο για τον Ντα Βίντσι και να μη γνωρίζουν από ποιους εμπνεύστηκε». Αυτό το παράπονο είχε ο μηχανολόγος μηχανικός Κώστας Κοτσανάς και αποφάσισε να αναλάβει δράση. Με θαυμασμό στην αρχαιοελληνική τεχνολογία, ερεύνησε, σχεδίασε και υλοποίησε 50 σημαντικές εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων...

Επειτα τις φόρτωσε σε μια νταλίκα και, με στόχο να αναδείξει μια ξεχασμένη πτυχή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, ξεκίνησε να γυρίζει την Ελλάδα και το εξωτερικό και να ξεναγεί αφιλοκερδώς μικρούς και μεγάλους σε έναν κόσμο γοητευτικό και εντελώς άγνωστο στους πολλούς.



ΟΡΥΧΕΙΟ ΛΑΥΡΕΙΟΥ

 

Τα μεταλλεία στην περιοχή του Λαυρίου είναι από τα αρχαιότερα μεταλλεία στον Ελλαδικό χώρο. Η μεταλλευτική δραστηριότητα σε αυτά χρονολογείται από το 3.000 π.Χ., (ίχνη εξορύξεως χαλκού στην περιοχή Θορικού) αλλά η συστηματική εκμετάλλευσή τους αρχίζει με τη γέννηση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας το 508 π.Χ. από τον Κλεισθένη .Τα μεταλλεία του Λαυρίου υπήρξαν η κύρια πηγή πλούτου της Αθήνας κατά την κλασική εποχή (5ος και 4ος π.Χ. αιώνας). Η πρώτη ενέργεια που βασίστηκε στα μεταλλεία αυτά υπήρξε προγενέστερη της εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας, όπως αυτή τοποθετείται από τους ιστορικούς:

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2014

ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΛΑΣΜΑ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΑΙΛΑΝΔΗ(ΦΩΤΟ)


Δεν νομίζω ότι αυτές οι φωτογραφίες απαιτούν ιδιαίτερα σχόλια. Αυτή την απίστευτη είδηση αξίζει να την μάθουμε όλοι. Το παράξενο πλάσμα που βλέπεται στις φωτογραφίες, βρέθηκε στην Ταϊλάνδη και το παράξενο σώμα του αφήνει πολλές απορίες. 

H «βυθισμένη πόλη» Θώνις-Ηράκλειο

Εκπληκτικά ευρήματα πολιτισμού από μία πόλη μύθο

Η χαμένη πόλη που ήταν γνωστή ως Θώνις στους Αιγύπτιους και Ηράκλειο στους Έλληνες έχει τη δική της ιστορία. Για αιώνες, το λιμάνι Θώνις – Ηράκλειο ήταν απλά ένας μύθος, αφού το κατάπιε η Μεσόγειος Θάλασσα πριν από 1.200 χρόνια.

Όμως το 2000 ήρθαν στο φως τα πρώτα ευρήματα. Από εκείνη τη στιγμή οι αρχαιολόγοι στην περιοχή της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου ανακαλύπτουν όλο και κάτι καινούριο αποδεικνύοντας ότι από το συγκεκριμένο λιμάνι περνούσε όλο το εμπόριο από την Ελλάδα και τη Μεσόγειο προς την Αίγυπτο. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί γιγάντια αγάλματα, χρυσά νομίσματα, πλάκες με επιγραφές στα αρχαία ελληνικά και τα αρχαία αιγυπτιακά.

Θολωτοί τάφοι στην αρχαία Ελλάδα

Κατά την Υστεροελλαδική ΙΙ εποχή (1600-1400 π.Χ.), στο μυκηναϊκό κόσμο εμφανίζονται δύο νέοι τύποι τάφων, οι θαλαμωτοί (θαλαμοειδείς ή λαξευτοί) και οι θολωτοί και για ένα διάστημα χρησιμοποιούνται συγχρόνως με τους λακκοειδείς. Οι νέες μεγαλοπρεπείς και επιβλητικές ταφικές κατασκευές αντικατοπτρίζουν την επιθυμία των ανθρώπων να τοποθετούν το νεκρό σε μια μνημειώδη κατασκευή όμοια με την επίγεια κατοικία του. Ό,τι εκπροσωπούν για την Αίγυπτο οι πυραμίδες (μνημειώδεις διαστάσεις, αντοχή στο χρόνο, προηγμένη τεχνολογία, την αγωνία του ανθρώπου να χτίσει μια άφθαρτη αιώνια κατοικία και να προβάλει ένα σύμβολο επίγειας ισχύος και γοήτρου) αντιπροσωπεύουν για την Ελλάδα οι θολωτοί τάφοι της μυκηναϊκής εποχής, που συγκαταλέγονται χωρίς αμφιβολία στα πιο λαμπρά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Είναι τα μεγαλύτερα θολωτά μνημεία του αρχαίου κόσμου, που το ύψος τους ξεπεράστηκε μόνο με την κατασκευή του Πάνθεον στη Ρώμη. Θολωτοί τάφοι συναντώνται όχι μόνο στις Μυκήνες, αλλά και στη Βοιωτία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, την Αττική, μερικά νησιά των Κυκλάδων, τα Επτάνησα, τη Ρόδο. Πρόκειται για τάφους βασιλέων, ευγενών και αρχόντων, που είναι χτισμένοι σε ειδυλλιακές, περίοπτες θέσεις, κοντά σε μεγάλους προϊστορικούς οικισμούς που συχνά δεν έχουν ακόμα ανασκαφεί. Πολλοί από αυτούς έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενοι αρχαιολογικοί χώροι, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν όμως απαλλοτριωθεί και κινδυνεύουν από την εγκατάλειψη, τη βλάστηση και την υγρασία. Όλοι οι θολωτοί τάφοι της ηπειρωτικής Ελλάδας βρέθηκαν συλημένοι ολοκληρωτικά ή μερικώς, γι’ αυτό δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς τα έθιμα ταφής.
 

Μ.ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ:ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ!


Βεργίνα, οι βασιλικοί τάφοι και άλλες αρχαιότητες.
 Δύο αποσπάσματα από το βιβλίο του καθηγητή Μανόλη Ανδρόνικου (Εκδοτική Αθηνών 1991).
Μας έμενε ν’ ανοίξουμε την μαρμάρινη σαρκοφάγο. Όσο κι αν η προσδοκία πως εκεί μέσα υπήρχε το πιο πολύτιμο αντικείμενο δημιουργούσε μέσα μου μιαν ακατανίκητη περιέργεια, ένα αίσθημα συνηθισμένο στον αρχαιολόγο, αλλά και επικίνδυνο, το αίσθημα της επιστημονικής ευθύνης μου επέβαλλε την υπομονή. Όταν πια έκρινα πως είμασταν έτοιμοι για την τελευταία αυτή πράξη, κατέβηκα στον τάφο με τους δύο βoηθούς, τον Δημήτρη Μαθιό και τον επιστάτη της ανασκαφής Κώστα Παυλίδη.

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2014

Το πρώτο δοκιμαστικό «αεροπλάνο» πέταξε στην Αρχαία Ελλάδα




Το όνομά της «Περιστερά»: Πρόκειται για την πρώτη αυτόνομη πτητική μηχανή της αρχαιότητας. Αποτελούνταν από… ένα ελαφρύ αλλά ισχυρό κέλυφος που είχε τη μορφή περιστεριού και έφερε εσωτερικά τη κύστη ενός μεγάλου ζώου. Η αεροδυναμική περιστερά ήταν τοποθετημένη με το άνοιγμα της κύστης προσαρμοσμένο στο ανοικτό άκρο ενός θερμαινόμενου στεγανού λέβητα (ή μιας ισχυρής εμβολοφόρας αεραντλίας). Όταν η πίεση του ατμού ή του αέρα υπερέβαινε τη μηχανική αντοχή της σύνδεσης, η περιστερά εκτοξευόταν και συνέχιζε την πτήση της για μερικές εκατοντάδες μέτρα με τη βοήθεια της ορμής του εξερχόμενου πεπιεσμένου αέρα της κύστης σύμφωνα με τις αρχές της αεροδυναμικής. Κατασκευαστής της είναι ο Αρχύτας.

Ενας «κροκόδειλος» στα Μέγαρα, 80 χρόνια πριν...


 Κατά πάσα πιθανότητα, ο κροκόδειλος που κολυμπάει στο φράγμα Ποταμών Αμαρίου στο Ρέθυμνο δεν είναι ο πρώτος του είδους του, που πάτησε επί (νεο)ελληνικού εδάφους. Είχε προηγηθεί το «παράδοξον τέρας», το οποίο έκανε την εμφάνισή του στους βάλτους των Μεγάρων πριν απο 80 χρόνια.

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ - Βιβλίο 2.334 ετών


 Το αρχαιότερο «βιβλίο» της Ευρώπης, ο Πάπυρος του Δερβενίου, θα είναι υποψήφιος για εγγραφή στον Κατάλογο της UNESCO, στην κατηγορία του Μνημείου Τεκμηριωμένης Κληρονομιάς.
Πρόκειται για τον μοναδικό αναγνώσιμο πάπυρο που έχει διασωθεί στον ελλαδικό χώρο, και γράφτηκε γύρω στο 340-320 π.Χ. αντιγράφοντας ένα παλιότερο κείμενο του τέλους του 5ου αι. π.Χ. Είναι γραμμένος με μυτερό καλάμι βουτηγμένο σε μελάνι, αποτελείται από εννιά πίνακες και έχουν διασωθεί 266 σπαράγματα το μέγεθος των οποίων κυμαίνεται από αυτό ενός μεγάλου γραμματοσήμου έως αυτό μιας φακής.

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014

ΠΑΛΑΙΑ ΠΕΡΙΘΕΙΑ - ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

 
 
Η Περίθεια είναι μια περιοχή ξεχωριστής ομορφιάς. Συνδυάζει το φυσικό κάλλος με τον αρχιτεκτονικό πλούτο περασμένων εποχών. Η ερημιά της περιοχής, τα απομεινάρια των αρχοντικών και η εικόνα της εγκατάλειψης, γεμίζουν τον επισκέπτη της περιοχής ποικίλα συναισθήματα.
Το χωρίο Περίθεια βρίσκεται στη βόρεια Κέρκυρα σε απόσταση 8 χλμ. από την Κασσιόπη και στο μέσο περίπου του όρους Παντοκράτορα. Κτίστηκε σε αντικατάσταση του παλιού χωριού, του επονομαζόμενου Παλιά Περίθεια, το οποίο αν και εγκαταλειμμένο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για όσους αρέσκονται σε φυσιολατρικούς περιπάτους αλλά και όσους θαυμάζουν τα οικοδομήματα που αντιστέκονται στη φθορά του χρόνου.

ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ




Με τον όρο Δροσουλίτες είναι γνωστό ένα οπτικό φαινόμενο που παρατηρείται γύρω από το Φραγκοκάστελλο, στην περιοχή των Σφακίων, στην νότια Κρήτη. Παρατηρείται σχεδόν κάθε χρόνο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου κατά τις πρωινές ώρες. Πρόκειται για κινούμενες σκιές που παρατηρούνται στον κάμπο του Φραγκοκάστελλου, από τις γύρω ορεινότερες περιοχές. Το όνομά τους έχει να κάνει με την εμφάνισή τους κατά τις πρωινές ώρες, μαζί με την πρωινή δροσιά.

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

ΕΧΕΙ ΔΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 21/9/2014 ΣΚΙΤΣΟ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΠΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΕΤΑΡΤΟ ΘΑΛΑΜΟ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

















ΕΧΕΙ ΔΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 21/9/2014 ΣΚΙΤΣΟ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΠΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΕΤΑΡΤΟ ΘΑΛΑΜΟ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ.ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ....

ΚΑΙ ΕΔΩ Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΚΙΤΣΟΥ


Δύο νέα υποατομικά σωματίδια ανακάλυψε το CERN









Δύο νέα σωματίδια ανακαλύφθηκαν χάρη στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), ανακοίνωσε σήμερα το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στη Γενεύη της Ελβετίας.
Η ύπαρξη αυτών των σωματιδίων που ονομάζονται Xi_b΄ και Xi_b* προβλεπόταν από τη θεωρία αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ από τους επιστήμονες. Τα σωματίδια αυτά είναι βαρυόνια, ανήκουν δηλαδή στην οικογένεια των υποατομικών σωματιδίων διασημότερα μέλη της οποίας είναι τα πρωτόνια και τα νετρόνια.

Η υπηρέτρια. Η ιστορία ενός φαντάσματος που στοιχειώνει την Άμφισσα από το 1940


Οδός Γιδογιάννου, αριθμός 13… Οι μακάβριες ιστορίες που ακολουθούν εδώ και δεκαετίες την ερειπωμένη μονοκατοικία είναι γνωστές σε όλους τους κατοίκους της Άμφισσας. Το σπίτι βρίσκεται σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης, σχεδόν δίπλα στα σχολεία και σε απόσταση αναπνοής από τον πεζόδρομο που φιλοξενεί αρκετά πολυσύχναστα καφέ και μπαράκια.

Σύμφωνα με τους παλαιότερους, όλα ξεκίνησαν την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το σπίτι ανήκε σε κάποιον πολύ εύπορο ντόπιο που είχε συνάψει παράνομο ερωτικό δεσμό με μία από τις υπηρέτριες του.

ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΥΠΑΤΗ 1850...!!!!


Σκελετός "καρφωμένου" 
με 4 καρφιά, στο στέρνο,στην λεκάνη 
και στους αστραγάλους από τυχαία 
εκσκαφή για την ανέγερση οικίας 
στην Ανάβυσσο το 1981. 
Η φωτ.α του Όττο Γιαννόπουλου

Το πλήθος των ονομάτων του βρικόλακα που αναφέρονται από τους λαογράφους μας Ν. Πολίτη και τον Καμπούρογλου, αλλά και από τους ξένους περιηγητές στην Ελλάδα, όπως βορδόλακας, ζορκόλακας, βουρδούλακας, βολδόλακας, βουρκούλακας, βουλδούλακας, βαρβάλακας, βουλκού-λακας, καταχανάς, φάντακας, κατσικάς, λάμπασμα, σαρκωμένος, ανακαθούμενος κ.ο.κ, δείχνει πόσο πολύ απασχολούσαν οι ιστορίες βρυκολάκων, μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, τις μικρές κοινωνίες και τα χωριά της Ελλάδας. 
Έχει λεχθεί: .....Ακόμα και στις μέρες δεν υπάρχει χρονιά που να μη έχει ακουστεί ότι σε κάποιο χωριό εμφανίστηκε βρικόλακας και ότι οι χωριάτες τον ξεφορτώθηκαν καίγοντάς τον....
Ο Δημήτρης Αινιάν, αγωνιστής του Εικοσιένα και βιογράφος του Καραϊσκάκη, εξιστορεί ένα περιστατικό σχετικό με την εμφάνιση βρικόλακα όπως του το αφηγήθηκε ο πάρεδρος ενός χωριού παραδίπλα από τα Τουρκικά και κοντά στην Υπάτη Φθιώτιδας και συνέβηκε το 1850 [Βιβλιοθήκη του Λαού, Α΄1852, σ.282-290]: