Βρέθηκαν Ναοί θαμμένοι στα κάτω από την Ακρόπολη

Σύμφωνα με την 6η Διεθνή Συνάντηση για την Αποκατάσταση των Μνημείων του Παρθενώνα, υπάρχουν 3 ναοί, πριν το Παρθενώνα, κάτω από τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως ή ενσωματωμένοι στα τείχη.

Περιέργεια και το θαυμασμό που προκαλείται από την είδηση ​​ότι η πλευρά, πίσω και κάτω από το ναό του Παρθενώνα, πιθανότατα κρύβει τρεις ναούς. Υπήρχε ένας αρχαϊκός Παρθενώνας, ο οποίος χτίστηκε από πειραϊκή ακτίτη λίθο. Άλλος ένας αρχαίος ναός και ένας ημιτελής Προπαρθενώνας που καταστράφηκε από τους Πέρσες πριν από τη μάχη της Σαλαμίνας. Η αρχαιολόγος κ Sioumpara τελεί την  ανασκαφή και αντικείμενα από τον Προπαρθενώνα, από ασβεστόλιθο, ήδη έχουν δώσει νέες πληροφορίες για το ναό.

Βρήκαν οι Μινωίτες πρώτοι από όλους την Βόρεια Θάλασσα

Στην Γερμανία αναθέρμανε το ενδιαφέρον σχετικά με τα νέα καταπληκτικά  ευρήματα  των εθνολόγων  Hans Peter Duerr στη Βόρεια Θάλασσα, παρά την αρχική καχυποψία.

Ποιος ανακάλυψε τη Βόρεια Θάλασσα; O Πυθέας τον 4ο αι. π.Χ. θα έλεγε ο καθένας,  κάτι που είναι δύσκολο να αλλάξει, και να τεκμηριωθεί επιστημονικά. Ωστόσο, ο Γερμανός εθνολόγος και ιστορικός του πολιτισμού Hans Peter Duerr προσπάθησε αλλά και συνεχίζει να προσπαθεί για πολλά χρόνια να αλλάξει αυτή την άποψη.

Σε αναζητήσεις του στα ρηχά μέρη της  θάλασσας του Βορρά στη δεκαετία του '90, μαζί με τους φοιτητές  του στη βυθισμένη  μεσαιωνική Roungkcholt έκανε μια αναπάντεχη ανακάλυψη.

Μάχη του Τυφώνα με τον Δία

Κατά την Ελληνική μυθολογία ο Τυφών ή Τυφάων ή Τυφωεύς ήταν γιγαντιαίο τερατώδες ον που γέννησε η Γαία μετά την εξόντωση των γιγάντων.

Πατέρας του ήταν ο Τάρταρος*. Το μέγεθος και η δύναμή του ήταν πολύ μεγαλύτερη από τα άλλα παιδιά της Γαίας. Ήταν μεγαλύτερος από όλα τα βουνά και το κεφάλι του έφτανε τα αστέρια. Τα ανοικτά του χέρια έφταναν από την Ανατολή ως τη Δύση.

Στους ώμους του είχε εκατό κεφάλια δρακόντων. Το σώμα του μέχρι τη μέση έμοιαζε με άνθρωπο, αλλά απ’ τη μέση και κάτω είχε σώματα κουλουριασμένων φιδιών. Από τα μάτια του έβγαινε φωτιά και από τα κεφάλια του παντοειδείς κραυγές και συριγμοί. Επίσης το σώμα του το κάλυπταν φτερά.

Πώς απέτυχε η κλοπή του Λέοντα της Αμφίπολης από τους Βρετανούς στρατιώτες

Ο Λέων της Αμφίπολης θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του 4ου αιώνα π.Χ και
αποτελεί για περισσότερα από 70 χρόνια, σήμα κατατεθέν της Αμφίπολης. Στις μέρες μας το ενδιαφέρον του κόσμου είναι στραμμένο στον τάφο του λόφου Καστά, ωστόσο όσο προχωρούν οι ανασκαφές, οι αρχαιολόγοι εμφανίζονται όλο και πιο σίγουροι για το ότι τα δύο μνημεία έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους.

Η ανακάλυψη του λέοντα από Έλληνες στρατιώτες και η απόπειρα αρχαιοκαπηλίας από Βρετανούς Το λιοντάρι, που σήμερα βρίσκεται δίπλα στην παλιά γέφυρα του Στρυμόνα στην επαρχιακή οδό Αμφίπολης- Σερραϊκής ακτής, δεν ήταν ανέκαθεν ενιαίο γλυπτό, αλλά αποτελούταν από ξεχωριστά κομμάτια. Την ύπαρξη αρχαίων ερειπίων στην παραποτάμια περιοχή του Στρυμόνα ανέφεραν για πρώτη φορά στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, Έλληνες στρατιώτες της 7ης μεραρχίας, κατά τη διάρκεια του πρώτου Βαλκανικού πολέμου.

Tα πρώτα νομίσματα και η πρώτη κρατική νοθεία στο βασίλειο της Λυδίας

Η εμφάνιση του πρώτου νομίσματος έγινε στο βασίλειο της Λυδίας, στα δυτικά δηλαδή της σημερινής Τουρκίας, σε ένα πλούσιο και ακμάζον κράτος. Παρ’ όλο όμως που οι ιστορικοί αποδίδουν την επινόηση του νομίσματος στους Λύδιους, όλοι συμφωνούν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν εκείνοι που διέδωσαν την εφεύρεση, πιθανότατα γιατί το βασίλειο της Λυδίας εξαφανίστηκε από το 546 π.Χ., όταν καταλήφθηκε από τους Πέρσες.

Το βράδυ που γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος κάηκε ο ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο

Τη νύχτα της γέννησης του Αλέξανδρου, σύμφωνα με την παράδοση, κάηκε ο ναός της Αρτέμιδος. Οι ντόπιοι Πέρσες μάγοι το ερμήνευσαν αυτό ως οιωνό κι άλλων καταστροφών που θα ακολουθούσαν. «Έτρεχαν πέρα-δώθε χτυπώντας τα πρόσωπα τους και κραυγάζοντας ότι θρήνος και μεγάλη συμφορά για την Ασία είχε γεννηθεί εκείνη τη μέρα», ένας εμπρηστής που ήταν γραφτό να καταστρέψει ολόκληρη την Ανατολή.

Παρομοίως, τη νύχτα πριν από τον γάμο της, η Ολυμπιάδα ονειρεύτηκε ότι τη διαπέρασε ένα αστροπελέκι, φωτιά βγήκε από τη μήτρα της και εξαπλώθηκε σε μεγάλη απόσταση πριν να σβήσει. Ένα- δύο μήνες αργότερα και ο Φίλιππος είδε ένα όνειρο: σφράγιζε τον κόλπο της γυναίκας του και το κερί έφερε την εικόνα του λιονταριού. Κάποιοι από τους μάντεις του παλατιού θεώρησαν ότι αυτό σήμαινε πως ο Φίλιππος θα έπρεπε να παρακολουθήσει πιο στενά τη σύζυγό του.

Τι σήμαινε το όνομα του Αχιλλέα;

Ο ισχυρότερος ήρωας των Αχαιών στην επική παράδοση φέρει όνομα, το οποίο έχει γνήσια μυκηναϊκή καταγωγή, αφού απαντά στις μυκηναϊκές πινακίδες της Εποχής του Χαλκού ως όνομα καθημερινών ανθρώπων και στην Κνωσό και στην Πύλο (Αχιλλεύς, Αχιλλήwει -ονομαστική και δοτική αντίστοιχα).

Παλιότερα υπήρχε μια τάση να συνδεθεί το όνομα με το πρώτο στοιχείο του ονόματος των ποταμών Αχελώος και Αχέρων, όπου η ρίζα αχ- θα συνδεόταν με την έννοια «ύδωρ, νερό» και ίσως να είχε και χθόνιες συνδηλώσεις.
Σήμερα η άποψη αυτή έχει γενικά εγκαταλειφθεί και οι περισσότεροι ειδικοί συνδέουν το όνομα με τη ρίζα της λέξης ἄχος (=πόνος, θλίψη, στενοχώρια, άγχος αγωνία, λύπη). Η σύνδεση αυτή είχε γίνει ήδη από την αρχαία εποχή και αναβίωσε χάρη σε τρεις σπουδαίους φιλολόγους της σύγχρονης εποχής, τους Kretschmer, Palmer και Nagy.

Οι Μύριοι του Ξενοφώντα στον Πόντο

Τον Σεπτέμβριο του 401 πχ. o Κύρος συγκρούεται στα Κούναξα με τον αδελφό του
Αρταξέρξη. Στο στρατό του υπηρετούν και 13 χιλ. Έλληνες μισθοφόροι. Ο Κύρος σκοτώνεται και οι Έλληνες με αρχηγό τον Ξενοφώντα επιχειρούν την επιστροφή στην Ελλάδα μέσα από χώρες και λαούς εχθρικούς. Το πέρασμά τους στην ποντική γη έγινε μετά από πολλές περιπέτειες.

Μεγάλα εμπόδια συνάντησαν από τον πολεμικό λαό των Καρδούχων (σημερινοί Κούρδοι). Μετά από μάχες πέντε ημερών και αφού ξέφυγαν από τις παγίδες των Κούρδων, βρίσκουν νέο εμπόδιο από τους Αρμένιους, ο σατράπης Ορόντας εμποδίζει την διάβαση του ποταμού Κεντρίτου που χώριζε την Αρμενία από την Καρδουχία. Κατάφεραν να περάσουν το ποτάμι με πολλές δυσκολίες και στην συνέχεια τον Ευφράτη.

Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός

Η Ολυμπία, ως ιερός χώρος, όπου κάθε τέσσερα χρόνια τελούνταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, συγκέντρωνε πλήθος ναών και άλλων λατρευτικών χώρων, όπου δεσπόζουσα θέση κατείχε ο ναός του Δία.
Στα πρώτα στάδια τελέσεως των Ολυμπιακών αγώνων ήταν μια λιτή κατασκευή. Με την πάροδο του χρόνου δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα αντάξιο οικοδόμημα.

Έτσι το 466 π.Χ. ξεκίνησε η κατασκευή ενός λαμπρού δωρικού ναού αντάξιου του
Παρθενώνα. Το έργο ανέλαβε ο αρχιτέκτων Λίβων ο Ηλείος και τελείωσε το 456 π.Χ., παραδίδοντας στην ανθρωπότητα ένα εξαίρετο δημιούργημα αρμονίας, τον δεύτερο σε μέγεθος μετά τον Παρθενώνα ναό στον Ελληνικό χώρο, με διαστάσεις 64, 12Χ27, 68 μέτρα και συνολικό ύψος 20,25 μέτρα.

Η πηγή Εμπεδώ, η κλεψύδρα της Ακροπόλεως των Αθηνών - Μια ιστορία 5.500 ετών

Μεταμορφώθηκε από πηγή σε πηγάδι, σε εκκλησία με αγίασμα και σε προμαχώνα των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης. Η πιο σημαντική φυσική πηγή της Ακρόπολης, η Κλεψύδρα, έφτασε να «δει» νεκρό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο το καλοκαίρι του 1824.

«Μόνο οι ψαγμένοι» - όπως μας λένε οι φύλακες - φτάνουν σήμερα στις βορειοδυτικές υπώρειες της Ακρόπολης - στη συμβολή του αρχαίου Περιπάτου και της οδού των Παναθηναίων, όπου βρίσκεται κρυμμένη η «κλέφτρα» πηγή η οποία... πήρε το όνομά της επειδή το νερό της υψωνόταν και ξεχείλιζε όταν έπνεαν οι ετησίες και εξαφανιζόταν όταν εκείνες έπαυαν, ό,τι δηλαδή συνέβαινε και με τον Νείλο ποταμό.

Η μεγαλύτερη πλωτή γέφυρα της αρχαιότητας κατασκευάστηκε από τον Ξέρξη στον Ελλήσποντο για να επιτεθεί στην Ελλάδα

Το 54 π.Χ. ο Καίσαρας ζήτησε να φτιαχτεί μέσα σε δέκα μέρες μια γέφυρα πάνω από τον Ρήνο. Οι μηχανικοί του έκοψαν κορμούς δέντρων πάχους 15 εκατοστών και τους ακόνισαν για να γίνουν μυτεροί. Στη συνέχεια τους κάρφωσαν ανά ζεύγη στην κοίτη του ποταμού κόντρα στο ρεύμα. Περίπου 12 μέτρα πιο πάνω κάρφωσαν κι άλλους πασσάλους, αυτή τη φορά προς την κατεύθυνση του ρεύματος. Πάνω από την επιφάνεια του ποταμού οι κορμοί ενώθηκαν με πλάγιες σανίδες που ήταν στερεωμένες με διπλά άγκιστρα.

Οι πλάνες του Αινεία στην Ελλάδα

Μετά την άλωση και τη λεηλασία της Τροίας, ο Αινείας με μερικούς Τρώες (που έγιναν γνωστοί ως «Αινειάδες») εξακολούθησαν να αμύνονται σε κάποια συνοικία της πόλης, ώσπου οι Αχαιοί τους διεμήνυσαν ότι τους δέχονται «υποσπόνδους», δηλαδή ύστερα από συμφωνία να αποχωρήσουν ανενόχλητοι, με την άδεια να πάρουν ο καθένας τους ό,τι μπορούσε να σηκώσει στα χέρια του από την περιουσία του. Και ενώ όλοι οι άλλοι γέμισαν και πήραν σακιά με χρυσάφι, ασήμι, κοσμήματα, χρήματα, κλπ., ο Αινείας σήκωσε στους ώμους του τον γέροντα και ανήμπορο πατέρα του, τον Αγχίση, και τον μετέφερε έξω από την πόλη.

H οικουμενικότητα της Ελληνικής γλώσσας

Δείτε μέσα από ένα κείμενο το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας. Μπορεί το κείμενο να είναι στα αγγλικά αλλά μπορούμε να το διαβάσουμε και χωρίς να ξέρουμε τη γλώσσα

Όλοι έχουμε διαβάσει τις ομιλίες του Ξενοφώντος Ζολώτα στα ελληνικά. Υπάρχει όμως ένα άγνωστο παράδειγμα μίας δημοσίευσης του καθηγητή στην Αμερική John Karalas, ο οποίος για να αποδείξει ότι μπορεί κάποιος να γράψει ένα κείμενο στα Αγγλικά, χρησιμοποίησε αποκλειστικά Ελληνικές λέξεις.

Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης και αξίζει να το διαβάσετε ώστε να καταλάβετε το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας:

“The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

Οι πιο γνωστές κλεμμένες Ελληνικές Αρχαιότητες στα μουσεία του κόσμου

Ένα μεγάλο τμήμα του πολιτισμού της Ελλάδας κλάπηκε κατά τη διάρκεια των αιώνων από διάφορους κατακτητές και έτσι σήμερα πολλά ελληνικά έργα τέχνης βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα μουσεία στον κόσμο και όχι στον τόπο που που τα γέννησε. Από το θησαυρό των ξενιτεμένων αυτών έργων τέχνης επιλέξαμε μερικά από τα πιο γνωστά και σας τα παρουσιάζουμε.

ΛΟΥΒΡΟ – ΠΑΡΙΣΙ

Η Αφροδίτη της Μήλου

Είναι ένα πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα,της ελληνιστικής εποχής, το οποίο βρέθηκε την άνοιξη του 1820 σε αγροτική περιοχή της Μήλου, σε θέση αρχαίου οικισμού, από έναν αγρότη. Ο ίδιος, λόγω των πολλών πιέσεων που δέχτηκε (από Γάλλους αρχαιολόγους και διπλωμάτες, από τους Έλληνες προκρίτους του νησιού και από τον δραγουμάνο Μουρούζη που εκπροσωπούσε και την

Το τέλος την αυτοκρατορίας των Μακεδόνων

Η ρωμαϊκή νίκη στην Πύδνα το 168 π.Χ. έφερε το οριστικό τέλος της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η εξάπλωση των Μακεδόνων 

Το 338 π.Χ. οι Μακεδόνες υπό τον βασιλιά Φίλιππο Β’ κυριάρχησαν επί των ελληνικών πόλεων-κρατών με τη νίκη τους στη Χαιρώνεια.
Την επόμενη δεκαετία, ο Αλέξανδρος επέκτεινε την αυτοκρατορία στην ανατολή, τελειοποιώντας τη φάλαγγα, δηλαδή τον τακτικό σχηματισμό που είχε αναπτύξει ο πατέρας του.
Επρόκειτο για μια πυκνή ομάδα στρατιωτών οπλισμένων με δόρατα μήκους άνω των πέντε μέτρων, που έγιναν γνωστά με την ονομασία «σάρισσα».

Οι γνώσεις των Μινωιτών για το σύμπαν

Την πεποίθησή του ότι οι Μίνωες είχαν μεγάλη αστρονομική γνώση εκφράζει για μία ακόμα φορά ο διδάκτορας, ερευνητής αιγαιακών γραφών Μηνάς Τσικριτσής, ο οποίος μίλησε για τον Μινωικό Υπολογιστή του Παλαικάστρου, στο Παλαίκαστρο της Σητείας, σε μία προσπάθεια να ερμηνεύσει τη λειτουργία του, καθώς και τις άλλες παραστάσεις που βρέθηκαν σε δύο μήτρες το 1897.

Όπως τόνισε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο δρ. Τσικριτσής μετρώντας σε κάθε παράσταση τις κουκίδες που περιβάλλουν τους πελέκεις μπορεί να γίνει ένας άμεσος συσχετισμός με την ετήσια κίνηση του Ήλιου, ώστε να γίνει κατανοητό το κοσμολογικό Μινωικό μοντέλο, με τον συμβολισμό του διπλού πέλεκυ και τον παράξενο συμβολισμό των δυο έψιλον τα οποία εμφανίζονται δίπλα από το μινωικό θρόνο αλλά και χαραγμένο στο έδαφος σε πολλές πομπικές πλάκες. 

Όταν ο Εύρυτος πολέμησε στην Θερμοπύλες έχοντας χάσει το φως του

Το 480 π.Χ. ο Ξέρξης κατευθύνεται προς την Αθήνα με στρατό σχεδόν 2,5 εκατομμυρίων ανδρών με σκοπό να την κατακτήσει. Ο βασιλιάς των Σπαρτιατών, Λεωνίδας, επιστρατεύει 300 επίλεκτους πολεμιστές και μαζί με άλλους 7000  Έλληνες βαδίζει προς το στενό των Θερμοπυλών, όπου σκοπεύουν να εμποδίσουν τον στρατό του Ξέρξη να διαβεί.

Δύο από αυτούς αρρωσταίνουν από οφθαλμία, μια σοβαρή φλεγμονή του ματιού, λίγες ημέρες πριν από την μάχη. Καθώς είναι ανήμποροι για σύγκρουση, ο Λεωνίδας τους διατάζει να επιστρέψουν στην Σπάρτη. Ο ένας, όμως, αποφασίζει να αναπαυθεί σε κοντινό στρατόπεδο, διότι σκοπεύει να πολεμήσει ακόμη και τυφλός. Το όνομά του ήταν Εύρυτος. Ο Εύρυτος γεννήθηκε στην Σπάρτη. Ελάχιστα είναι γνωστά για εκείνον, ακόμη και το πότε ακριβώς γεννήθηκε.
Μεγάλωσε σύμφωνα με τα σπαρτιατικά έθιμα, εκπαιδεύτηκε από μικρός για μάχη και επιλέχτηκε από τον Λεωνίδα για να συμμετάσχει στην Μάχη των Θερμοπυλών κυρίως επειδή είχε ήδη γιο, που θα συνέχιζε το γένος του.

Μάχη του Δηλίου

Η μάχη στο Δήλιο, το 424 π.Χ., δόθηκε προς τα τέλη της πρώτης φάσης του Πελοποννησιακού Πολέμου σε μια προσπάθεια της Αθήνας να ελέγξει τη Βοιωτία, αλλά κατέληξε σε ήττα της. Στόχος της ήταν να αποκτήσει τον έλεγχο του Δηλίου (σημερινό Δήλεσι) που είχε στρατηγική σημασία στα βόρειά της, και παράλληλα να ανατρέψει τα ολιγαρχικά και φιλοσπαρτιατικά καθεστώτα των σημαντικών βοιωτικών πόλεων.

Ιστορικό 

Οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοί τους σκόπευαν[1] να επιτεθούν ταυτόχρονα σε τρία διαφορετικά σημεία της Βοιωτίας: στο Δήλιο (απέναντι από την Εύβοια), στο λιμάνι των Σιφών (στον Κορινθιακό, σημερινή Αλυκή) και στην Χαιρώνεια (στα δυτικά της λίμνης Κωπαΐδας). Με την τριπλή αναστάτωση που είχαν σκοπό να προκαλέσουν ταυτόχρονα θα διασπούσαν τις δυνάμεις του