Ενα τεράστιο πραγματικά και πολύ λίγο εξερευνημένο ζήτημα που σχετίζεται με την Αττική του 19ου αιώνα είναι κι αυτό του περίφημου λήσταρχου Νταβέλη. Μιας περίπου θρυλικής φιγούρας, που έδρασε μέσα σε ένα περιβάλλον έντονα μυστηριακό, σε μια Ελλάδα με ατμόσφαιρα θολή, σχεδόν ρομαντική... Όταν όλα ήταν εντελώς διαφορετικά από σήμερα και επικρατούσε μία νοοτροπία στην οποία το Όραμα του Άυριο κατείχε περίοπτη θέση στη ζωή των ανθρώπων (αντίθετα τώρα όλα τα ψυχικά αισθήματα παραμένουν «στεγνά» και ισοπεδωμένα...).
Τα έλαια που περιέχει έχουν παρόμοια δράση με τις
βενζοδιαζεπίνες, μια κατηγορία φαρμάκων με ηρεμιστικές, αγχολυτικές,
αντισπασμωδικές, αναισθητικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητες, οι οποίες
χρησιμοποιούνται συχνά για να προσφέρουν ανακούφιση σύντομης διάρκειας
στις καταστάσεις σοβαρού άγχους ή αϋπνίας.
Ο μηχανισμός δράσης της βαλεριάνας ωστόσο παραμένει γενικά άγνωστος.
Στο παρελθόν η βαλεριάνα χρησιμοποιούνταν και σε ασθενείς με επιληψία.

















