Στο Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας του Σταματάκου, θα βρούμε ότι η λέξη ΣΕΠΤΑ, ΣΕΠΤΟΣ, σημαίνει ΣΕΒΑΣΤΟΣ. Στο “ΟΜΗΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ”, στη λέξη ΣΕΒΑΣΤΟΣ, ΣΕΒΑΣ, βρίσκουμε τα εξής:
1) Σέβας, Ευσέβεια, Αιδώς, Εντροπή πρός Θεούς & Ανθρώπους.
2) Θαύμα, Θαυμασμός, ‘Εκπληξις, Θαύμβος με κατέχει, Θαυμάζω.
Η ιερότητα του αριθμού αυτού, Επτά, την έχουμε αποκτήσει λόγο του ότι “ανήκουμε” στην ΕΒΔΟΜΗ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΟΟΣ.
Ο Μέγας Νούς, σε αυτή την εκδήλωσή του, έφτιαξε 13 ΙΔΡΥΤΙΚΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ. Εμείς λοιπόν ανήκουμε στην 7η ακτίνα, άρα υποθέτω ότι σε εμάς ο Ιερός Πανάγιος Αριθμός που τα πάντα συνέχει είναι το 7.
Το ιερόγλυφο του Χριστού, που είναι ο συνδυασμός Χ και Ρ, δείχνει το 7, γιατί στην αρχαία Ελλάδα ο αριθμός 600 παρασταινόταν με το γράμμα Χ και ο αριθμός 100 με το γράμμα Ρ. Έτσι Χ+Ρ=600+100=700. Αυτό το σύμβολο παρασταίνει το Χριστό στον Σταυρό.
