“…Εκεί λοιπόν (στην Αίγυπτο) όταν επήγαν ο Σόλων, καθώς είπεν ετιμήθη
με εξαιρετικάς τιμάς από τους κατοίκους και ζητών πληροφορίας διά την
παλαιάν ιστορίαν της χώρας από τους ιερείς εκείνους που την εγνώριζον
πολύ καλά, ανεκάλυψεν ότι ούτε αυτός ο ίδιος ούτε άλλος κανείς Έλλην
εγνώριζε τίποτε σχεδόν διά τα παλαιά.
Και όταν κάποτε ηθέλησε να τους παρασύρη εις συζήτησιν διά τα παλαιά
ήρχισε να τους λέγη διά τα αρχαιοτάτας παραδόσεις των Αθηνών, διά τον
Φορωνέα, ο οποίος εθεωρήθη ως ο πρώτος άνθρωπος, και διά την Νιόβην,
διηγήθη επίσης διά τον Δευκαλίωνα και την Πύρραν πως διεβίωσαν μετά τον
κατακλυσμόν και διά τους απογόνους των και προσεπάθησε να καθορίση πόσα
έτη παρήλθον από όσα έλεγε και να χρονολογήσει.
Κάποιος από τους ιερείς πολύ ηλικιωμένος του είπε τότε: «Σόλων,
Σόλων, σεις οι Έλληνες είσθε αιωνίως παιδιά, κανείς Έλλην δεν είναι
γέρων”. Ο Σόλων άμα ήκουσε αυτά, του είπε: «Πώς γίνεται αυτό, τί εννοείς
με αυτά που λέγεις;”. Και εκείνος απήντησεν: «Όλοι είσθε νέοι κατά την
ψυχήν, διότι δεν έχετε μέσα εις την ψυχήν σας καμίαν παλαιάν γνώσιν διά
την αρχαίαν παράδοσιν, ούτε και κανένα μάθημα παλαιόν από την
πολυκαιρίαν. Αιτία αυτού του φαινομένου είναι η εξής: Πολλαί