ΟΙ "ΦΙΛΟΙ" ΜΑΣ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ

τ
ΔΥΟ
περίπου χρόνια μετά την λήξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, η Ιταλία
ρίπτει το προσωπείο της και αποκαλύπτει τις πραγματικές διαθέσεις της
για κυριαρχία στον χώρο της Βαλκανικής. Αποκορύφωμα των διαθέσεων της αυτών ήταν η αναθεώρηση της πολιτικής της έναντι του Αλβανικού ζητήματος. Με τον τρόπο αυτό η Ιταλία επέστρεψε στην πολιτική της του 1913-1914
και 1917-1919, να ευνοεί μια μεγάλη Αλβανία που θα μπορούσε να ασκεί σ'
αυτή, ως η μόνη προστάτιδα της, σημαντική οικονομική, στρατιωτική και
πολιτιστική επιρροή. Μέσα στην νέα αυτή πολιτική εντάσσεται η καταγγελία της συμφωνίας Βενιζέλου - Τιτόνι και η υπογραφή Ιταλοαλβανικής συμφωνίας των Τιράνων στις 2 Αυγούστου 1920,
σύμφωνα με την οποίαν η Ιταλία εκκένωνε από τα στρατεύματα της την
περιοχή Αυλώνας και κρατούσε μόνο ως αντάλλαγμα την νήσο Σάσωνα.
Οι
σπάνιες ευθυγραμμίσεις ανάμεσα στη Γη, την Αφροδίτη και τον Ήλιο
επέτρεψαν στους αστρονόμους του 17ου και 18ου αιώνα να υπολογίσουν για
πρώτη φορά με ακρίβεια την απόστασή μας από τον Ήλιο. Τώρα,
αστρονόμοι σε όλο τον κόσμο προετοιμάζονται για την επόμενη διάβαση της
Αφροδίτης, το διήμερο 5 και 6 Ιουνίου, ένα φαινόμενο που δεν θα
επαναληφθεί για τα επόμενα 105 χρόνια.















Eκτός
των οχυρώσεων οι Eνετοί καλλώπισαν την πόλη με κτίρια
που ως σήμερα γοητεύουν τα μάτια των περαστικών
και γεμίζουν τα φιλμς των φωτογράφων. Oι Γάλλοι
και οι Άγγλοι που συνέχισαν την κατοχή, διατήρησαν
τα κτίρια προσθέτοντας δικής τους τεχνοτροπίας κτίσματα
με αποτέλεσμα η σημερινή Kέρκυρα να επιδεικνύει
οικιστική παράδοση έξι αιώνων. Τα δύο φρούρια ενώνονταν
με δύο σειρές τειχών, εντός των οποίων ζούσε ασφαλής
η πόλη. Tα Bόρεια παραλιακά τείχη ήταν “μουράγια”,
ονομασία που έχει επικρατήσει στην περιοχή όπου
σήμερα σώζονται τμήματά τους. Tα νότια τείχη ξεκινούσαν
από το Παλιό Φρούριο και περνώντας από το Aκταίο,
το N.A.O.K., το άγαλμα του Kαποδίστρια, το Φοίνικα,
το Γυμναστήριο και τη Λαϊκή Aγορά κατέληγαν στο
Nέο.