Η προτασσομένη δασεία στη λέξη ΕΠΤΑ, είναι ένδειξη ότι λείπει ένα
γράμμα απο αυτή τη λέξη. Το γράμμα που λείπει είναι αυτό το ΣΙΓΜΑ (Σ),
όπου διατηρείται στις λατινογενείς λέξεις, απ’όπου έχουμε το Γαλλικό
Sept…
Στο Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας του Σταματάκου, θα βρούμε
ότι η λέξη ΣΕΠΤΑ, ΣΕΠΤΟΣ, σημαίνει ΣΕΒΑΣΤΟΣ. Στο “ΟΜΗΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ”, στη
λέξη ΣΕΒΑΣΤΟΣ, ΣΕΒΑΣ, βρίσκουμε τα εξής:
1) Σέβας, Ευσέβεια, Αιδώς, Εντροπή πρός Θεούς & Ανθρώπους.
2) Θαύμα, Θαυμασμός, ‘Εκπληξις, Θαύμβος με κατέχει, Θαυμάζω.
Η ιερότητα του αριθμού αυτού, Επτά, την έχουμε αποκτήσει λόγο του ότι “ανήκουμε” στην ΕΒΔΟΜΗ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΟΟΣ.
Ο Μέγας Νούς, σε αυτή την εκδήλωσή του, έφτιαξε 13 ΙΔΡΥΤΙΚΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ.
Εμείς λοιπόν ανήκουμε στην 7η ακτίνα, άρα υποθέτω ότι σε εμάς ο Ιερός
Πανάγιος Αριθμός που τα πάντα συνέχει είναι το 7.
Το ιερόγλυφο του Χριστού, που είναι ο συνδυασμός Χ και Ρ, δείχνει το
7, γιατί στην αρχαία Ελλάδα ο αριθμός 600 παρασταινόταν με το γράμμα Χ
και ο αριθμός 100 με το γράμμα Ρ. Έτσι Χ+Ρ=600+100=700. Αυτό το σύμβολο
παρασταίνει το Χριστό στον Σταυρό.
